Le due mamme - I Dieci comandamenti 03/06/13

http://www.rai.tv/dl/RaiTV/programmi/media/ContentItem-a9c97c47-f575-4ccf-9ed9-66b7243f84ee.html

-Στο νέο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, εάν και εφόσον δεν αλλάξει και εάν ψηφισθεί ως έχει, υπάρχει πρόβλεψη για άτομα με διαφορετικό γενετήσιο προσανατολισμό από τον συνηθισμένο, το θεωρείτε θετική εξέλιξη;

Γενικά υπό τις παρούσες συνθήκες ένα αντιρατσιστικό νομοσχέδιο είναι αναγκαίο, κρίνοντας από την αύξηση των ρατσιστικών, ομοφοβικών και τρανσφοβικών επιθέσεων. Επίσης να μην ξεχνάμε δίπλα στον διαφορετικό γενετήσιο προσανατολισμό να βάζουμε πάντα και την ταυτότητα φύλου. Εάν το νομοσχέδιο περιλαμβάνει και τα κηρύγματα μίσους που παρακεινούν στις παραπάνω επιθέσεις θα ήταν πραγματικά μια θετική εξέλιξη.

 

· -Στην Ελλάδα, το ζήτημα του δικαιώματος στον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων ή και του δικαιώματος στην τεκνοθεσία δεν έχει προβληθεί ως επίσημη διεκδίκηση της LGBTQ κοινότητας, αυτό κατά τη γνώμη σας οφείλεται στον συντηρητισμό ή και την αμηχανία της ελληνικής κοινωνίας μπροστά στην αναγνώριση της διαφορετικότητας;

Την περασμένη χρονιά η ομάδα μας την εποχή του Athens Prideμόλις είχε δημιουργηθεί και έκανε δειλά τα πρώτα της βήματα.

Πολλοί, ακόμα και μέλη της κοινότητας δεν ήξεραν καν ότι υπάρχουν ομογονεϊκές οικογένειες στην Ελλάδα.

Παρόλα αυτά τολμήσαμε να έχουμε περίπτερο στο prideκαι να κάνουμε αισθητή την παρουσία μας. Το ζήτημα της ισότητας στο γάμο ήταν ήδη επίσημη διεκδίκηση της κοινότητας από την προηγούμενη χρονιά με τους γάμους στη Τήλο. Εμείς πέρσι προσπαθήσαμε να εισάγουμε και το θέμα της ομογονεϊκότητας. Στις φετινές διεκδικήσεις της κοινότητας τα αιτήματά μας έχουν φωνή, αν διαβάσεις την ανακοίνωση του Athenspride γράφει:

• Επέκταση του Οικογενειακού Δικαίου έτσι ώστε να παρέχεται ουσιαστική ισότητα και πρόσβαση στον πολιτικό γάμο και το σύμφωνο συμβίωσης στα ζευγάρια του ίδιου φύλου.

• Ισότιμη πρόσβαση σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, παρένθετη μητρότητα, υιοθεσία και γονεϊκότητα σε LGBT ζευγάρια.

Αρχίζει κάπως και η ίδια η κοινότητα να καταλαβαίνει την αναγκαιότητα αυτών των διεκδικήσεων. 

 

· Ποιά είναι τα βήματα που έχουν γίνει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια σε σχέση με την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων; Ποιά θα είναι τα δικά σας μηνύματα στο φετινό γκέι πράιντ; Σε πολιτικό επίπεδο τι επιδιώκετε;

Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι έχουμε μεγάλες επιτυχίες και κατακτήσεις σαν κίνημα. Αυτό έχει να κάνει και με το γεγονός ότι πολλοί LGBTQ πέφτουν στην παγίδα του κλασικού πια σχολίου: «το τι κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του είναι δικός του λογαριασμός» Το αν πηγαίνω με άντρες ή με γυναίκες δεν είναι όμως τι κάνω στο κρεβάτι μου! Το αν πηγαίνω με άντρες ή με γυναίκες είναι ο σεξουαλικός προσανατολισμός μου. Κι αυτό δεν είναι ένα ιδιωτικό ζήτημα το αντίθετο μάλιστα. Είμαστε μια χώρα που σχεδόν κανένα δημόσιο πρόσωπο δεν είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος/η, γνωστοί gay πολιτικοί είναι σαν να μην υπάρχουν, τραγουδιστές, ηθοποιοί κλπ κρυμμένοι μέσα σε λευκούς γάμους διαλαλούν την ετεροκανονικότητά τους. Η ορατότητα είναι το μοναδικό μας όπλο. Εάν εμείς οι ίδιοι θεωρήσουμε την ντουλάπα μόνο χώρο για να αποθηκεύουμε τα ρούχα μας και όχι τρόπο για να ζούμε πιστεύω ότι θα καταφέρουμε πολύ περισσότερα. Τώρα δίνουμε την εντύπωση μιας μειονότητας πολύ μικρότερης σε αριθμούς από ότι πραγματικά είμαστε.

Οι δικές μας διεκδικήσεις είναι πολύ πιο σύνθετες, ένα σκέτο σύμφωνο συμβίωσης δεν θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες καμιάς ομογονεϊκής οικογένειας. Σε ένα ζευγάρι λεσβιών με παιδί αν ας πούμε η βιολογική μητέρα πεθάνει το παιδί αυτό πηγαίνει σε συγγενικό πρόσωπο μέχρι έκτου βαθμού συγγένειας και δεν μένει με την δεύτερη μητέρα του, περισσότερα δικαιώματα έχει πάνω σε αυτό το παιδί ένας εντελώς ξένος παρά ο άνθρωπος που το μεγαλώνει από τη πρώτη στιγμή της ζωής του. Ζητήματα όπως η αναγνώριση του γονεϊκού ρόλου του δεύτερου γονιού μέσω της υιοθεσίας των παιδιών των συντρόφων μας, έχουν ουσιαστική σημασία για μας. Η αλλαγή στο Οικογενειακό Δίκαιο με ρυθμίσεις που να περιλαμβάνουν τις ομογονεϊκές οικογένειες είναι σε πολιτικό επίπεδο οι διεκδικήσεις μας. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει σχεδόν κανένα πολιτικό κόμμα αυτή τη στιγμή στη Βουλή που να έχει επί της ουσίας ασχοληθεί με την ομογονεϊκότητα και να έχει σαφείς θέσεις πάνω στα δικά μας ζητήματα. Το δικό μας μήνυμα στο φετινό AthensPride αλλά και στο ThessalonikiPride :

Αναγνώριση των LGBT οικογενειών και εξάλειψη των διακρίσεων που υφίστανται τα παιδιά μας και εμείς σαν γονείς σε όλα τα επίπεδα (νομικό, κοινωνικό, οικονομικό, σχολικό κ.α.)

 

 

· -Σας ανησυχεί η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ελλάδα και θεωρείτε ότι αυτό θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στις κατακτήσεις της LGBTQ κοινότητας; Η άνοδος των εκδηλώσεων ρατσισμού και ομοφοβίας δίνει στο γκέι πράιντ της Αθήνας κάποια αυξημένη σημασία φέτος;

Η άνοδος της ακροδεξιάς ανησυχεί όλους εκείνους που δεν είναι ρατσιστές, σεξιστές, ομοφοβικοί, τρανσφοβικοί κλπ. Από την άλλη δημιουργείτε ένα κλίμα συσπείρωσης στα κομμάτια εκείνα της κοινωνίας που αναγνωρίζουν το πραγματικό πρόσωπο της Χρυσής Αυγής. Δεν νομίζω όμως ότι αυτή η άνοδος μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στις κατακτήσεις της κοινότητας αντίθετα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως έναυσμα για περισσότερες αγωνιστικές διεκδικήσεις. Η παρουσία όλων μας στα πράιντ κατά κάποιο τρόπο φέτος επιβάλλεται τόσο στην Αθήνα όσο και στην Θεσσαλονίκη και εννοώ η φυσική μας παρουσία. Να είμαστε εκεί με τα σώματά μας ως μετρήσιμες μονάδες. Το σύνθημα άλλης αντιραστιστικής εκδήλωσης νομίζω ότι ταιριάζει και σε αυτήν την περίπτωση μια χαρά: «Σιγά μη φοβηθώ!»

 

 

· Πως αντιδράτε στην απαγόρευση της προβολής του γκει πράιντ στο μετρό και την αντίστοιχη απόρριψη του διαφημιστικού σποτ από το ΕΣΡ;

Θα έπρεπε να υπάρχει μια νομική ομάδα που να δρα σε τέτοια ζητήματα : το AthensPride θα έπρεπε να προσβάλλει την ίδια μέρα την απόφαση ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας με αίτημα την χορήγηση προσωρινής διαταγής για την προβολή του μηνύματος λόγω εσφαλμένης αιτιολογίας της απόφασης της ανεξάρτητης αρχής. Στην απόφαση του ΕΣΡ διάβασα ότι το εν λόγω σποτ δεν εμπίπτει στα "κοινωνικά μηνύματα". Ενώ το θεσμικό πλαίσιο σαφέστατα αναφέρεται σε ευπαθείς ομάδες, για τις οποίες το ΣτΕ έχει ήδη τοποθετηθεί (εναντίον του ΕΣΡ). Επομένως με λίγη επαρκή στήριξη, η υπόθεση θα μπορούσε να κερδιθεί. Όσο για την απαγόρευση της προβολής της αφίσας του πράιντ στο Μετρό πάλι θα μπορούσε μια νομική ομάδα να βρει τρόπους να πιεστεί η διοίκηση του ώστε να αποφύγουμε στο μέλλον αντίστοιχα γεγονότα

 

 

What It's Like to Be Gay Parents in France

As thousands protested the recent legalization of gay marriage in France -- and the U.S. Supreme Court gets ready to weigh in on the issue in June -- HuffPost's "International Spotlight" presents the views of three gay couples, all raising children, in France, the U.S. and also Canada, where gay marriage has been legal for eight years. You can read the U.S. entry here. Tomorrow: Canada.

We think that like for most parents, our most important objective is to provide a safe and secure environment in which our children can develop their personality and interests. Children who feel safe and loved emerge confident and ready to try new things and to take on new challenges.
When we first met, Edwin had already spoken of his desire to have children, but as we both came from very conservative families, we couldn't imagine the kind of environment in which a child with two gay dads could thrive and feel supported by the community in which we live.

Fast forward 17 years, and we found ourselves announcing that we were expecting twins to our friends, family and colleagues, but also to the city hall, the child care center and, later, to the preschool. Nothing could be more normal, and yet... We received mixed responses from friends, ranging from "What you are doing is the most beautiful thing in the world" to "You already have careers and each other; why do you need children as well?" In our contact with public services, however, we were uniformly treated with professionalism and respect, even though in most cases we were told that we were the first openly gay family to contact them.
We live in the center of Paris, and didn't realize how lucky we were to be in a diverse and accepting environment. Robert is a member of the Parent Teacher Association [conseil d'école], and our children have faced almost no overt incidents of homophobia. One time while on summer vacation, a little boy of about 5 send to our daughter, "It's not good to have two dads!" Our daughter replied with a scornful, "It's great! What do you know about having two dads?" Chastened, the other couldn't think of a reply and just slunk away.

We know, however, that this is only the beginning. Our twins are in first grade, and as they get older there will be more pressure to conform to the societal norm. Already we are concerned about the climate of rough play and fighting our children tell us about on the playground. Kids can be cruel, and will look for any difference -- weight, height, ethnicity -- as an excuse to pick on or bully other children. Our job, therefore is to arm them with confidence and a sense of self to respond to these attacks.
On 17 May, the International Day Against Homophobia, our son asked us, "What is homophobia?" This was an opportunity to have our first conversation with our kids about how to respond to homophobic taunts. They had trouble understanding at first what was wrong with having two dads. "It's great," they told us, but my daughter added: "Sometimes when I try to explain my family to the other kids, they don't always understand." We asked her, "But do you understand?" "Yes!" she replied.

Their teachers have told us that, from a very young age, they had the clearest idea in their class of who the members of their family were: e.g. maternal grandparents; paternal grandparents on daddy's side; paternal grandparents on papa's side. We have always told them how they were born and where they come from, as we feel that this is not only their right, but also helps them to feel grounded and secure. Of course, we use language adapted to their age: "Your daddy and our friend, Marelle, each gave a little seed that we put into the belly of our surrogate, Girlie. Girlie carried for you for nine months so that Daddy and Papa could take care of you when you were born."
Acceptance extends beyond mere tolerance, and on this measure we have felt very lucky. A small group of parents meets in a local bar for a coffee every morning after dropping off the kids at school. When a few of the other parents asked us if we'd like to march with them and their families on November 19, 2012 -- at the demonstration in favor of the government's bill on same-sex marriage -- we realized that we live in a community of families with like-minded values. Right now, this is the most important thing for us.

While we have welcomed the law on marriage for same-sex couples, we were chastened by the huge turnout in France against marriage equality, and puzzled and saddened at how extending equal rights could motivate people to take to the streets against families like ours. Most important, we wondered if the visibility of the 'Manif pour Tous' wasn't providing license for a new wave of homophobia in the guise of protecting family values. Looking at all of those self-satisfied families marching to deprive our family of equal rights, we wondered if they knew how scary they seemed to us and how much more of a real threat they were to our family than we were an (imagined) threat to theirs.

 We wondered if they had actually taken the time to talk to and understand the gay families that they seek to demonize. Finally, we wondered what things they said to their children at home, that could one day be repeated to our own children in the school yard.
UNESCO presented a report last year on homophobic bullying which shows the detrimental effect that bullying can have on children's morale, ability to learn and sense of self-worth. We have heard of fundamentalist evangelicals in the U.S. who are against anti-bullying initiatives as they feel that they weaken social control in order to make homosexuality more acceptable. The fact that effeminate boys, masculine girls or those from non-traditional families are terrorized and ostracised does not seem to be of any concern to them. When a show of force is used to impress, intimidate and prevent people from doing the right thing, it sounds a lot like bullying and a lot like the 'Manif pour Tous'. When parents try to make their children feel loved and accepted, it sounds a lot like a family -- gay or straight.

Edwin is an American who has lived in France for 13 years. Robert is a French civil servant. They have been together for 24 years and have 7-year-old twins, born through surrogacy in the United States. The children call Edwin "Daddy" and Robert "Papa."
Translated from the original French.

As diverse and colourful as a rainbow: conference on rainbow families

The traditional mother/father/child family continues to be portrayed in the media and in schools as the societal norm. But the reality of family structures is far more diverse, as shown in the new brochure presented in 28/4/2013 by the Rainbow* Families Association of Athens for Gender Equality.

 http://www.youtube.com/watch?v=--MD5-FtPps&feature=youtu.be

We estimate that about 400,000 people (10% of all population) are growing up or were grown up in so-called rainbow families in Greece, that is, in families where at least one parent or a relative or son/daughter is self-identified as lesbian, gay, bisexual or trans* person. Children in rainbow families are mainly bombarded by images showing the traditional heterosexual family as the societal norm – not only in school books, but also in the media too. The reality of their own lives is rarely shown.

Information breeds respect

Discrimination is not often obvious in order to be understood. People who are “different” or live “differently” are often marginalised, and this is happening unconsciously and not out of ill will. This marginalisation is usually the result of ignorance and lack of information. The new brochure from the Greek Rainbow Families Association for Gender Equality aims to counteract this situation giving visibility to the living reality of children, parents and relatives that live in rainbow families and by providing tips and information on rainbow families for professionals.

The Rainbow Families Association will launch this brochure during Alter Summit Conference on June 7, 2013. The conference, as a whole, will provide food for thought on the topic of an integrative education and family policy through personal accounts and information on legal aspects that will give a comprehensive look at the topic of rainbow families in all their diversity and the developmental psychology of children growing up in these families.

Protecting and strengthening our children

The brochure and conference aim to raise awareness of the situation of rainbow families among teachers and caregivers, day-care providers, youth and family workers and other interested professions, so that children will be protected and strengthened, no matter in what family structure they’re growing up. 

ACTIVITIES, CO-OPERATIONS AND CONTACTS OF THE TEAM

1. Statutory bodies and unions

• Collaboration with SYD (Greek Transgendered Support Association) with speeches in the association’s events, participation in its social activities.

• Collaboration with OUTVIEW FESTIVAL (annual festival of queer and lgbt films) with the “right2love” documentary film and giving information about the group.

• Instituto Cervantes of Athens – Spanish Institute of Languages - (first public screening of “right2love” documentary film in the Athenian audience).

• Institut Français de Grèce - French Institute of Languages - (prologue of Mette Aakerholm Gardell’s “NOT A MAN INSIDE” documentary film. The film presents the life of lesbians in three phases with reference to three couples, a young couple, a married one that decides to have a child and an older one who chooses to spend the rest of their lives in the seaside village of Eressos, Mytilene Island.

• Co-operation with the African Women’s Union to fight sexism racism and gender violence

• Participation in the Anti-Racist Festival: A Festival organized by many collectives that are fighting against racism. The group had a table with leaflets and informative material and also participated in discussions and games for children.

• Athens Pride: the group is present with a table with leaflets and other material and also participates in the Pride Parade.

• Salonica Pride: Participation with informative material and games for children and at the Pride Parade.

• EUROPRIDE Marseille: Participation of four activists of our group that gave information about the so far activities of our group and handed out printed leaflets (after the invitation of French lesbian collectives.)

• Youth Festival of SYRIZA: Participation of the group at the invitation of the leftish LGBT group “KOKKINO” (RED) and the Gender Group’table of SYRIZA party with leaflets and informative discussions.

2. Non-institutional groups and collectives

• Back Classroom Desks "PISO THRANIA" (a group of teachers who teach voluntarily Greek to immigrants): workshop on stereotypes and prejudices about gender and how they can lead to discrimination and homophobia. How we work in an adult people’s classroom (the group requested to have a follow-up of the workshop)

• Homophobia in Education: a group of teachers, psychologists, psychiatrists and children’s professionals. Organizing joint activities and cooperating in issues that are related with the acceptance of our children at school.

• Women's Film-maker’s Collective :a new group of women having the aim to produce original film work. Cooperation in documentaries about our group’s activities like: The Celebration of Families Day with a five-minute documentary and the dramatized show of Whitie and Brownie (Asproulis and Kafetoula) children’s story.

• Unemployed designers / graphic designers: co-operation with unemployed LGBT graphic designers for the production of the group’s printed matter (poster and brochure for the Celebration of Families Day), illustration of a children’s fairytale that we are planning to publish.

• Collaboration with the theatre group “Xarin Paidias” (For The Game) and actor John Politaksi in the adaptation and presentation of Whitie and Brownie (Asprulis and Kafetoula) children’s story.

 • Initiative Against Homophobia of Xanthi (cooperation in the Initiative’s activities).

• Participation in ALTER SUMMIT event on 7 and 8 June, with Lesbian group of Athens,“Fylo Sykis” (Fig Tree Leave) and other feminist organizations against sexism and gender violence.

• Immigrants Meeting Place "STEKI METANASTON" and Children’s Playground: cooperation and participation in events and activities. (Collective kitchen, organizing activities for children, trade-off bazaar, spares bargain, social pharmacy, trade-off library etc.)

• EMPROS Theatre a self-managed theatrical space: co-operation in a queer festival workshop with texts about the different forms of families, cooperation protocol for the presentation of the team’s activities and events.

• Lesbian Group of Athens: participation in the group’s weekly meetings, events and participation in”Ntalika” fanzine editorial team.

• GITV (gay TV channel): participation in photo and video art exhibition with the video "Civil disobedience-nuclear family" a dramatized documentary and in a workshop for the writing of new stories for new families in art gallery/theatre VOLT

• 10% - online magazine for the LGBT community – presentation of the group and participation in workshops with Lyo Kalovirnas on "Motherhood - non-Motherhood"

3. Cooperation with Universities

• Collaboration with the Department of Theatre Studies, University of Peloponnese and Alkystis Kontoyianni, Head of the Department of Theatre Studies.

• Collaboration with Venetia Kantsa of the University of the Aegean, Department of Social Anthropology and History.

4. Meetings, information exchange and cooperation with foreign embassies and delegations in Greece

• Invitation for lunch at the Dutch Embassy in Athens on the occasion of International Day Against Homophobia, May 17^th.

• The Embassy of Sweden.

• With a delegation of MPs and activists from England and Ireland

• With activists from Italy: famiglie arcobaleno,rete genitori rainbow

• With activists from Russia for the liberation movement of Pussy Riot group from prison, Worldwide Reading on December 12,2012

• With students from U.S. universities studying LBGT politics, CIS abroad program.

5. Participation in foreign and European organizations

• We are members of Network of European LGBT Families Associations (NELFA), of the Italian Association of LGBT Parents FAMIGLIE ARCOBALENO and of LESBIAN CONNECTION USA

You can find us and our material at:

http://ouraniotoksofamilies.blogspot.gr/

and in our Facebook page:

https://www.facebook.com/pages/Οικογένειες-Ουράνιο-Τόξο

Οι Οικογένειες Ουράνιο Τόξο είναι μια αυτοδιαχειριζόμενη ομάδα LGBTQ (και όχι μόνο) γονέων που  οργανώνει συναντήσεις και δράσεις για να περνάμε καλά εμείς και τα παιδιά μας αλλά παράλληλα έχει ακτιβιστική δράση. Παρεμβαίνουμε όπου μπορούμε με στόχο κάποτε να αρθούν οι ανισότητες σε νομικό , κοινωνικό, εκπαιδευτικό κλπ  επίπεδο και όπου γίνεται καταπάτηση των δικαιωμάτων μας (παιδιών και γονιών)

Λίγο καιρό πριν οργανώσαμε στο πλαίσιο ενός διεθνούς project του international family equality day την γιορτή μας στο Πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα.

Ταυτόχρονα οργανώνουμε workshop με σκοπό την παραγωγή κειμένων.

Σκεφτείτε πως είναι να μεγαλώνει κάποιος και να μη βλέπει ποτέ οικογένειες όπως η δική του σε κανένα βιβλίο, σε κανένα παραμύθι σε καμία ιστορία και πως τον κάνει να νιώθει αυτό.
Όλα τα παιδικά βιβλία δείχνουν οικογένειες που αποτελούνται ΜΟΝΟ από μια μαμά και έναν μπαμπά και τα παιδιά έχουν ανάγκη να δουν την ποικιλία των διαφόρων τύπων των οικογενειών. Έχουν την ανάγκη να δουν την οικογένειά τους να υπάρχει και αλλού εκτός από το ίδιο τους το σπίτι.
Το ζήτημα αυτό έχει σημασία όχι μόνο για τα ίδια τα παιδιά, αλλά και για όλους τους γύρω τους (φίλους, συμμαθητές, δασκάλους κλπ)

Ήδη το πρώτο μας εικονογραφημένο βιβλίο είναι έτοιμο για έκδοση (μας λείπει μόνο ο εκδότης) και θα μπορέσετε να το δείτε στο Athens Pride.

,ΓΕΝΙΚΑ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΣΗΜΕΡΑ οι λεσβίες βγαίνουν ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΤΟΥΛΑΠΕΣ ΤΟΥ ΦΙΛΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, "φαίνονται", επιχειρούν, δημιουργούν περισσότερο, διακρίνονται και στον ακτιβισμό.
  Η πεποίθηση μερικών ότι οι λεσβίες είναι περισσότερο "της οικογένειας" και άρα επιζητούν περισσότερο (και είναι πιο "έτοιμες" από τους γκέι άντρες) ΓΙΑ το σύμφωνο ή το γάμο;
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΕΞΙΣΤΙΚΟ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΜΟΝΗ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΜΟΝΗ ΤΟΥ ΣΕΞ. ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ ΟΤΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ Ή ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΜΙΟΥΡΓΕΙΣ ΜΙΑ ΝΕΟΤΕΡΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΨΗΦΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΙΩΝΑ. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΝΕ ΕΞΩΓΑΜΑ, ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ, ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΝ 2 (Ή ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ) ΓΟΝΕΙΣ. ΑΜΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΜΑΝΑ ΜΕΝΟΥΝ ΟΡΦΑΝΑ ΚΑΙ ΧΑΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ (ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ) ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΑΝΑ. 

 ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΩ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΣΕ ΒΙΩΣΙΜΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ, ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΒΟΛΕΣ.

 ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΕΣΒΙΕΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ "ΚΟΝΤΙΝΟ" ΜΑΣ ΑΝΔΡΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΟ ΧΩΡΟ: ΟΤΙ ΟΙ ΛΕΣΒΙΕΣ "ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΘΕΝΕΣ ΚΑΙ ΜΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ, ΣΑΝ ΤΗ ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ ", όπως επιχειρήθηκε αρχικά να γραφτεί στο φετινό κείμενο για το Πράιντ και με παρέμβαση των λεσβιών διορθώθηκε. 

ΧΑΡΙΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

 

Προκαλώντας τους προκλητικούς

Το κρεβάτι μου στον Λευκό Πύργο... ή ο Λευκός Πύργος στο κρεβάτι μου;

του Λύο Καλοβυρνά
Αναδημοσίευση από το beautyfool.gr
(Το πρώτο λιθαράκι του beautyfool.gr ενάντια στις διακρίσεις και τη βία τοποθετείται από τον Λύο Καλοβυρνά -που αγαπάω πολύ. Ο Λύο ασχολείται με την μετάφραση, με την συμβουλευτική ψυχικής υγείας (ψυχοθεραπεία) καθώς και με τον ακτιβισμό. Οι απόψεις του μας εκφράζουν απόλυτα και τον ευχαριστούμε που δέχθηκε να τιμήσει την σελίδα μας, με αυτό το ποστ.)
«Αμάν πια εσείς οι γκέι! Γιατί θέλετε συνέχεια να προκαλείτε; Μόνοι σας πάτε και γκετοποιείστε με τις παρελάσεις σας και τα μπαρ σας και όλα αυτά! Γιατί βάζετε ταμπέλες, γκέι / στρέιτ;»
Αν έπαιρνα ένα ευρώ κάθε φορά που άκουγα τέτοιες κατηγορίες, θα ξεπλήρωνα όλο το χρέος της Ελλάδας και θα μου έμεναν λεφτά και για τσίχλες –πολλές τσίχλες!
Γιατί, άραγε, θέλουμε να προκαλούμε εμείς οι γκέι; Επ, για μισό λεπτό! Προτού στηθώ στο εδώλιο και απολογηθώ, μήπως να εξετάσουμε λιγάκι την κατηγορία; Δηλαδή πώς προκαλώ;
Δε με πειράζει τι κάνεις στο κρεβάτι σου, αρκεί να μην προκαλείς! είναι το μόνιμο ρεφρέν πολλών «ανοιχτόμυαλων» ανθρώπων που ρίχνουν το φταίξιμο σ' εμάς τους γκέι, που μόνοι μας προκαλούμε, γκετοποιούμαστε και διογκώνουμε ένα –ανύπαρκτο για αυτούς– πρόβλημα.
Μονό που οι στρέιτ προκαλούν πολύ περισσότερο από τους γκέι. Οι στρέιτ προκαλούν συνέχεια! Οι στρέιτ μάς τρίβουν διαρκώς μες στη μούρη «τι κάνουν στο κρεβάτι τους»! Γιατί, νεαρέ, πιάνεις την κοπέλα σου από το χέρι στο μετρό; Έχω όρεξη να ξέρω εγώ «τι κάνεις στο κρεβάτι σου»; Γιατί, κυρία μου, αγκαλιάζετε τον σύντροφό σας στη στάση του λεωφορείου και του δίνετε ένα πεταχτό φιλάκι πριν ανεβεί στο λεωφορείο; Τι σας φταίω εγώ να με προκαλείτε χωρίς λόγο και αιτία, αποκαλύπτοντας ανερυθρίαστα «τι κάνετε στο κρεβάτι σας»; Γιατί, κύριε, έχεις φωτογραφία της γυναίκας σου στο γραφείο σου στη δημόσια υπηρεσία; Είναι δημόσιος χώρος, γιατί να προκαλείς τους πολίτες δείχνοντας «τι κάνεις στο κρεβάτι σου»;
Ας δούμε επιτέλους τι σημαίνει πραγματικά αυτό το διαβόητο «τι κάνω στο κρεβάτι μου». Τι κάνω στο κρεβάτι μου είναι: αν μου αρέσει να με φιλάνε πίσω απ' το αυτί, αν προτιμάω το στοματικό από το πισωκολλητό, αν ξενερώνω με τη μουγκαμάρα του παρτενέρ μου ή αν με φτιάχνουν οι ριγέ κάλτσες. Αυτά είναι το τι κάνω στο κρεβάτι μου. Δηλαδή τι γουστάρω την ώρα του σεξ. Κι αυτά κανείς γκέι δεν τα λέει δημοσίως – όπως άλλωστε και κανείς στρέιτ. Είναι πολύ προσωπικά. Καλά καλά δεν τα λέμε ούτε στον παρτενέρ μας – περιμένουμε να τα ανακαλύψει μόνος του.

Το αν πηγαίνω με άντρες ή με γυναίκες ΔΕΝ είναι τι κάνω στο κρεβάτι μου! Το αν πηγαίνω με άντρες ή με γυναίκες είναι ο σεξουαλικός προσανατολισμός μου. Κι αυτό δεν είναι ιδιωτικό, είναι δημόσιο! Οι στρέιτ το δηλώνουν παντού, συνέχεια, αδιαλείπτως και ξεδιάντροπα. Μιλώντας ανοιχτά για το ότι έχουν ή ψάχνουν σύντροφο· αγκαλιάζοντας τον σύντροφό τους στο δρόμο, στο τρόλεϊ, στο εστιατόριο, αφιερώνοντας τραγούδια στον καλό τους στο ραδιόφωνο.

Το να μου επιτρέπεται να περπατώ χέρι χέρι με τον άντρα σύντροφό μου στον δρόμο δεν είναι πρόκληση·είναι στοιχειώδες δικαίωμα, το οποίο το απολαμβάνει ο έσχατος στρέιτ και το στερούνται οι γκέι.
Τα δύο τρίτα των ομοφυλοφίλων δεν τολμούν να κρατήσουν το χέρι του συντρόφου τους δημοσίως, αναφέρει ο Οργανισμός των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Ομοφοβίας που μας πέρασε στις 17 Μαΐου. Και δεν τολμούν επειδή κάποιοι ωρύονται ότι «προκαλούν» και άρα πρέπει να τιμωρηθούν – με βρισίδι ή και με ξύλο.
Οι μισοί που συμμετείχαν στην έρευνα της ΕΕ δήλωσαν ότι έχουν υποστεί προσωπικά διάκριση ή τουλάχιστον λεκτική επίθεση μόνο και μόνο επειδή ήταν ομοφυλόφιλοι τον τελευταίο χρόνο. Μεταξύ των 7.000 τρανσέξουαλ, το 30% ανέφερε ότι είτε δέχτηκε επίθεση ή απειλήθηκε με βία πάνω από τρεις φορές κατά τους τελευταίους 12 μήνες.
Σε έρευνα που έγινε στην Ιταλία, το 43% των γκέι μαθητών έπεσε θύμα διακρίσεων. Στην Ελλάδα δεν έχουν γίνει αντίστοιχες έρευνες που να εξετάζουν ειδικά το θέμα του σεξουαλικού προσανατολισμού (απαπά! Σιγά μη μιλήσουμε για ομοφυλοφιλία στα σχολεία!), αλλά για πρώτη φορά τον Μάιο 2013 το Χαμόγελο του Παιδιού μπήκε στον κόπο να αναφέρει σε δελτίο τύπου του ότι υπάρχουν περιστατικά βίας και λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού: «Άλλο περιστατικό αφορούσε δεκαπεντάχρονο αγόρι σε σχολείο του Πειραιά που δεχόταν πειράγματα για τη σεξουαλική του ταυτότητα. Με ευθύνη των εκπαιδευτικών είχε, επιπλέον, αποκλειστεί από «ανδρικές» αθλητικές δραστηριότητες όπως το ποδόσφαιρο. Η κατάσταση βγήκε εκτός ελέγχου όταν οι συμμαθητές του τού κατέβασαν παντελόνι και εσώρουχο, μέσα στο προαύλιο, πράξη που επαναλάμβαναν για αρκετές ημέρες».
Αυτή είναι η βία στα γκέι παιδιά. Ας μη μιλήσουμε καν για τη βία απέναντι στους γκέι ενηλίκους – η οποία σπάνια καταγγέλλεται. Υπάρχει λοιπόν βία και καταπίεση. Λεκτική ή και σωματική. Και πάνω απ' όλα καταπίεση εσωτερικευμένη. Σ' εμάς τους ίδιους τους γκέι, που δεν τολμάμε να ζούμε ολόκληρες ζωές, αλλά κρυβόμαστε σε σχέσεις αλληλοκάλυψης.
Για όλους αυτούς τους λόγους, γίνονται οι παρελάσεις γκέι περηφάνιας. Όχι επειδή είναι τίποτα σπουδαίο το να είσαι γκέι. Σιγά τ' αυγά! Είναι όμως σπουδαίο το να είσαι γκέι και να ζεις μια ολόκληρη ζωή, όχι κουτσουρεμένη, όχι περιορισμένη στους τέσσερις τοίχους της κρεβατοκάμαράς σου ή στα σκοτάδια των πάρκων.

Φέτος στις 14 & 15 Ιουνίου γίνεται για δεύτερη φορά η Παρέλαση Γκέι Περηφάνιας στη Θεσσαλονίκη. Είμαστε περήφανοι επειδή διεκδικούμε το δικαίωμα να είμαστε γκέι και να μην ντρεπόμαστε. Δηλαδή, να έχουμε ξεπεράσει την ντροπή που μας έχουν μάθει από γεννησιμιού μας. Δεν ντρέπομαι σημαίνει να μπορώ να περπατώ χέρι χέρι με τον σύντροφό μου στον δρόμο. Σημαίνει να έχω ίσα δικαιώματα απέναντι στον νόμο. Σημαίνει να μη χρειάζεται να αυτολογοκρίνομαι όταν μιλάω. Κι αυτά δεν είναι αυτονόητα για μας τους γκέι. Πρέπει να τα κατακτήσουμε – με κόπο, με πόνο, ενίοτε και με αίμα.
Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης πέρυσι στήριξε έμπρακτα τον θεσμό του φεστιβάλ ομοφυλόφιλης περηφάνιας, χαιρετίζοντας την έναρξη αυτοπροσώπως (σε αντίθεση με τον πιο λιγόψυχο δήμαρχο Αθηναίων, που πέρασε στα μουλωχτά σχεδόν αξημέρωτα από το αθηναϊκό γκέι πράιντ). Και φέτος ο Μπουτάρης είναι ένας γνήσιος πολιτικός άντρας που οδηγεί την κοινωνία αντί να κρύβεται πίσω από τα φουστάνια της, δηλώνοντας ότι «περιποιεί τιμή για τη Θεσσαλονίκη το GayPride» και επιλέγοντας να αδιαφορήσει για τυχόν πολιτικά κόστη.
Πολλές εφημερίδες ανέφεραν για τη δήλωση του Μπουτάρη ότι «προκαλεί αίσθηση», φανερώνοντας πως το δικαίωμα στην ισονομία αντί να είναι αυτονόητο, προκαλεί «αίσθηση». Η Ελλάδα βρίσκεται στην 25η θέση μεταξύ 49 ευρωπαϊκών χωρών όσον αφορά τον σεβασμό των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων, σύμφωνα με έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα η πανευρωπαϊκή ένωση ILGA-Europe.
Εκεί βρισκόμαστε ακόμη. Και γι' αυτό εκδηλώσεις όπως οι παρελάσεις περηφάνιας έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Όχι επειδή με μια παρέλαση θα λυθούν όλα τα προβλήματα – αυτό είναι αφελές. Αλλά είναι άλλο ένα βήμα για να μπορούμε ως γκέι να ζούμε ζωές ολόκληρες.

To ThessalonikiPride 2013 θα διεξαχθεί στις 14 & 15 Ιουνίου στο χώρο του Λευκού Πύργου. Το φετινό σύνθημα είναι:

              Ελεύθερα Πνεύματα – Ελεύθερα Σώματα.

ΒΕΝΕΤΙΑ ΚΑΝΤΣΑ (επιμ.) Η μητρότητα στο προσκήνιο Σύγχρονες έρευνες στην ελληνική εθνογραφία

Μητρότητα; Ξανά;

Το κοινό νήμα που συνδέει τις έρευνες που παρουσιάζονται εδώ αναπτύσσεται  στο επίπεδο του αναλυτικού ενδιαφέροντος για τη μητρότητα στην Ελλάδα στα τέλη του 20ού και τις αρχές του 21ου αιώνα. Αντλώντας από τη σύγχρονη εθνογραφική παραγωγή, οι μελέτες του τόμου αναρωτιούνται για την αναλυτική σημασία της μητρότητας στη μελέτη της ελληνικής κοινωνίας, ενώ αποσκοπούν, ταυτόχρονα, να συνομιλήσουν με πρόσφατες θεωρητικές και εθνογραφικές μετατοπίσεις που οδήγησαν στην ανάδυση των «νέων» ανθρωπολογικών μελετών για τη συγγένεια. Οργανωμένες σε τέσσερεις διακριτές ενότητες, Σχέσεις καταγωγής: οικογένεια και εξατομίκευση, Όροι συγγένειας: «βιολογική» και «κοινωνική» μητρότητα, Πολιτικές της αναπαραγωγής: αποδοχή και αποκλεισμός, Θεϊκές παρεμβάσεις: χρόνος και συνέχεια, αντλούν το εθνογραφικό τους υλικό από μια πληθώρα ερευνητικών πλαισίων, όπως συνεντεύξεις, συμμετοχική παρατήρηση σε κλινικές, χώρους φυλακών και ομάδες ασθενών, αρχειακή έρευνα σε νόμους, νομολογιακά κείμενα και δικαστικές αποφάσεις, ανάλυση έντυπου λόγου και διαδικτυακών φόρουμ.

Ανάμεσα στις επιμέρους συνδέσεις μεταξύ των κειμένων ξεχωρίζει το ενδιαφέρον για τον εθνικό λόγο περί υπογεννητικότητας, την ανάδειξη λόγων περί «καλών πολιτών» και «καλών μητέρων», την εμφυλοποίηση της γονεϊκότητας και τη σύνδεση του αναπαραγωγικού σώματος των γυναικών με βιοπολιτικές ελέγχου και πειθαρχίας, τη σύνδεση της μητρότητας και της τεχνολογικής αναπαραγωγής με το δίκαιο και τη θρησκεία.

Θέτοντας τη μητρότητα στο προσκήνιο, οι συγγραφείς του τόμου διασχίζουν τα όρια της οικογενειακότητας για να ξετυλίξουν πτυχές της σύγχρονης ελληνικής πολιτισμικής συνθήκης που συνδέονται άμεσα με το κράτος, τους νόμους, τη θρησκεία, την τεχνολογία και την ιατρικοποιημένη αναπαραγωγή.

Η Βενετία Καντσά είναι επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Έχει ασχοληθεί ερευνητικά με τις ερωτικές σχέσεις γυναικών στη σύγχρονη Ελλάδα, τη μητρότητα και τις νέες μορφές γονεϊκότητας, την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή και τους τρόπους συγκρότησης της συγγένειας σε πλαίσια κοινωνικών και τεχνολογικών μετασχηματισμών. Στα ενδιαφέροντά της περιλαμβάνονται, επίσης, ζητήματα θεωρίας και ιστορίας της συγγένειας στην ανθρωπολογία, επιστημολογίας και μεθοδολογίας του φύλου στις κοινωνικές επιστήμες και πολιτικών της σεξουαλικότητας. Οι δημοσιεύσεις της περιλαμβάνουν άρθρα σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και συλλογικούς τόμους και τα βιβλία Δυνάμει φίλες, δυνάμει ερωμένες (Πολύχρωμος Πλανήτης, 2010), Φύλο και κοινωνικές επιστήμες στη σύγχρονη Ελλάδα (επιμ. με Β. Μουτάφη και Ε. Παπαταξιάρχη, Αλεξάνδρεια, 2010), Language and Sexuality (Through and Beyond) Gender (επιμ. με C. Canakis και K. Yannakopoulos, Cambridge Scholars Publishing, 2010), Μελέτες για το φύλο στην ανθρωπολογία και την ιστορία (επιμ. με Β. Μουτάφη και Ε. Παπαταξιάρχη, Αλεξάνδρεια, 2011).

Στον τόμο γράφουν

ΑΘΗΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΒΛΑΧΟΥΤΣΙΚΟΥ

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ-ΤΟΥΛΙΝΑ ΔΕΜΕΛΗ

EUGENIA GEORGES

ΒΕΝΕΤΙΑ ΚΑΝΤΣΑ

ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

HEATHER PAXSON

ΗΛΙΑΝΑ ΤΕΑΖΗ-ΑΝΤΩΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥΝΤΑΣΑΚΗ

ΝΤΙΑΝΝΑ ΤΡΑΚΑ

ΟΥΡΑΝΙΑ ΤΣΟΥΚΑΛΑ

ΑΙΓΛΗ ΧΑΤΖΟΥΛΗ

Μήνυμα από την Τουρκία: "Βοηθήστε μας να διαδώσουμε την είδηση!"

 

Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές στη γέφυρα του Βόσπορου, στην Κωνσταντινούπολη
(#OCCUPYGEZI)

Update 3:30
 Έτοιμοι και προετοιμασμένοι οι διαδηλωτές για να συνεχίσουν την σύγκρουση με τις δυνάμεις καταστολής
 Στην Κωνσταντινούπολη κατάφεραν να ρίξουν περισσότερα δακρυγόνα απ’ όσα στην Αθήνα το ’11.
 (Συγκεντρωτική ενημέρωση και περισσότερες φωτογραφίες στο mpalothia.com)
Update 3:15
 Ανώτατοι αξιωματικοί του στρατού προειδοποιούν ότι αν η αστυνομία συνεχίσει να επιτίθεται στα πλήθη θα παρέμβει υπέρ του λαού #rbnews
Update 2:50
Ξεκίνησε πορεία προς το κοινοβούλιο στην Άγκυρα
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στο Toronto Καναδά τώρα.
Update 2:41
Οι διαδηλωτές έχουν πλήρη έλεγχο στα νότια της πλατείας Ταξιμ. Σφοδρές οι μάχες με τους μπάτσους by rbnews
Update 2:21

• Κοπέλα πυροβολήθηκε στο λαιμό με πλαστική σφαίρα και πέθανε.
  

• Από τις μέχρι τώρα σποραδικές πληροφορίες υπάρχουν 4 νεκροί και πάνω από 500 τραυματίες. Δύο άνθρωποι τυφλώθηκαν, ένας έχασε το χέρι του και ένας το αυτί του. Οι συγκρούσεις δεν έχουν σταματήσει ακόμα.
  
• Ελικόπτερα πετάνε σε χαμηλό ύψος και ρίχνουν χημικά και πλαστικές σφαίρες στον κόσμο. Οι αστυνομικές δυνάμεις στο έδαφος ρίχνουν κατευθείαν στους διαδηλωτές με χημικά και πλαστικές σφαίρες, αν και έγινε και αναφορά για χρήση πραγματικών.
  
• Στο δρόμο υπάρχουν τουλάχιστον ένα εκατομμύριο διαδηλωτές.
  
• Σε πολλά σημεία της πόλης έχει διακοπή η επικοινωνία των κινητών, όπως και η πρόσβαση σε σελίδες αντιπληροφόρησης.
  
• Οι αναρχικοί έχουν κάνει αισθητή την παρουσία τους στις συγκρούσεις και επευφημούνταν από τους συγκεντρωμένους διαδηλωτές. Ομοίως οι οπαδοί των 3 μεγάλων ομάδων της πόλης έχουν κατέβει συντεταγμένα και συγκρούονται με την αστυνομία.
  
• Πολύς κόσμος ανοίγει τα σπίτια του και προσφέρει καταφύγιο στους τραυματισμένους και σε όσους έχουν αναπνευστικά προβλήματα.
  
• Υπήρξε καταγγελία πως και στην Άγκυρα τα χημικά είχαν αρχίσει να μπαίνουν και μέσα στα σπίτια
  
• Σε άλλες πόλεις της Τουρκίας υπάρχουν διαδηλώσεις, άλλες ειρηνικές και άλλες βίαιες. (Istanbul, Ankara, Izmir, Konya, Eskisehir, Bodrum, Edirne, Izmit & Adana)
  
• Επίσης κόσμος φτάνει σταδιακά στην Κωνσταντινούπολη από άλλες πόλεις για να ενισχύσει τους διαδηλωτές και θα συνεχίσει τουλάχιστον μέχρι το μεσημέρι.
  

(ενημέρωση) 11.30μμ: Δεκάδες άνθρωποι συνελήφθησαν από την τουρκική αστυνομία η οποία έκανε χρήση δακρυγόνων και κανονιών νερού κατά των διαδηλωτών που έχουν καταλάβει ένα πάρκο στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης. Εκατοντάδες οι τραυματίες, κάποιοι σε κρίσιμη κατάσταση.

Οι διαδηλωτές έχουν κάνει τετραήμερη κατάληψη στο πάρκο Gezi, οργισμένοι με τα σχέδια για την ανάπλαση  της πλατείας Ταξίμ.

Δικαστήριο της Κων/πολης διέταξε  την προσωρινή αναστολή του έργου (να ξεριζώσουν τα δέντρα στο πάρκο), αλλά η διαμαρτυρία συνεχίζεται καθώς υπάρχει μεγαλη οργή εναντίον του Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Διαμαρτυρίες έχουν επίσης αναφερθεί και σε άλλες πόλεις, συμπεριλαμβανομένων  των  Bodrum, Konya και Izmir.

Στην αρχή του  μήνα, η αστυνομία συγκρούστηκε με δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που προσπάθησαν να εορτάσουν την Εργατική Πρωτομαγιά στην Κωνσταντινούπολη.

(το παρακάτω είναι η μετάφραση μηνύματος από την Τουρκία που κυκλοφορεί στο facebook)

Αγαπητοί ξένοι φίλοι μας

Η κατάσταση γίνεται όλο και πιο σοβαρή. Η Κωνσταντινούπολη χρειάζεται τη βοήθειά σας, τώρα.

Κάτι γενναίο και σημαντικό συμβαίνει στην  Τουρκία. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι πρόκειται για μια καθυστερημένη έκφανση  του κινήματος Οccupy.

Οι πολίτες, κουρασμένοι από τον εκφοβισμό της κυβέρνησης, με τη διεφθαρμένη διαχείριση των δημόσιων χώρων και την απερίσκεπτη κατάχρηση της γης,  ενώνονται  για να προστατεύσουν ένα δημόσιο πάρκο στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης το οποίο βρίσκεται υπό την απειλή της ισοπέδωσης για να κατασκευαστεί στη θέση του το 94ο εμπορικό κέντρο. Ο κόσμος παραμένει, παρά τις βίαιες επιθέσεις από την αστυνομία (να επισημάνω ότι η σημερινή επίθεση έγινε στις 5 π.μ. το πρωί!  Η αστυνομία έριξε δακρυγόνα και έκαψε σκηνές και ένα άτομο τραυματίστηκε).  Είναι η 3η ημέρα σήμερα και περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι έχουν συγκεντρωθεί στο πάρκο!

Εν τω μεταξύ, οι δημόσιοι χώροι πωλούνται σε ξενοδοχεία και τα πολύτιμα οικοσυστήματα σπαταλούνται για περισσότερες βιομηχανίες, εργοστάσια παραγωγής ενέργειας και μια 3η γέφυρα στο Βόσπορο!

Το θέμα λοιπόν είναι πολύ πιο σοβαρό από το να σώσουμε τα δέντρα. Εδώ έχουμε τη νοοτροπία του «Μπορώ να κάνω οτιδήποτε θέλω», μια φασιστική νοοτροπία που όχι μόνο καταστέλλει, αλλά και διατάζει επιθέσεις στον κόσμο.

Και το χειρότερο είναι ότι τα ΜΜΕ λογοκρίνονται έτσι ώστε να μην διαδίδονται τα νέα..

 Το # direngeziparki τώρα είναι αυτή τη στιγμή το 2ο  trending topic στο Twitter, παγκοσμίως.

Παρακαλούμε βοηθήστε μας να μοιραστούμε αυτό το μήνυμα και να σταματήσουμε τις αδίστακτες, απάνθρωπες πράξεις του Ερντογάν.

Τι μπορείτε να κάνετε:

- Προωθήστε αυτό το μήνυμα σε όλους τους γνωστούς σας
- Στείλτε μηνύματα υποστήριξης μέσω του Twitter με το hashtag
# direngeziparki
- Προσθέστε @BBC  @ Reuters @CNN και άλλα μεγάλα κανάλια μέσα σε αυτά τα μηνύματα.
- Δημοσίευστε αυτό το μήνυμα στο Facebook
- Ενημερώστε τοπικά και εθνικά ΜΜΕ.

Παρακαλώ βοηθήστε να διαδώσουμε την είδηση σε παγκόσμιο επίπεδο.
Χρειαζόμαστε  την υποστήριξη σας τώρα!

                                                 

Φωτογραφίες από τις διαδηλώσεις τους τραυματισμούς και την βίαιη καταστολή δείτε εδώ