Οι ζωές των άλλων: Νανά

του Γιώργου Τσιτιρίδη

Τη  Νανά Χατζή την πρωτογνώρισα στα 18 μου ένα χειμωνιάτικο ξημέρωμα στο Βαρδάρη. Είχα παγώσει κάνοντας  βόλτες στην Αναγεννήσεως.Έριχνε αυτή την ψιλή βροχή, σαν χιονόνερο. Με  πλησίασε και με αγκάλιασε σκεπάζοντάς με ολόκληρο με μια υπέροχη ζεστή γούνα. Από τότε η σχέση μας είναι σαν μάνας γιου. Η Νανά και η φιλοξενία της  σε κάνουν να μην μπορείς να φύγεις εύκολα από το σπίτι της. Πατημένα 70 σήμερα με ένα έμφραγμα να την ταλαιπωρεί και αφού έχει διατελέσει πόρνη, τσατσά (σε διάφορα μπορντέλα της Β. Ελλάδος), πολίτης του κόσμου, πολυταξιδεμένη με 2 γάμους και 4 παιδιά στο ενεργητικό της συνεχίζει να είναι εκείνη η αυτοκράτειρα που τα αγόρια της γειτονιάς  θέλανε να φιλήσουν.

Σε βρίσκουμε μετά από μια περιπέτεια με την υγεία σου. Έπαθες έμφραγμα. Πώς είσαι τώρα;
Καλά μια χαρά, περπατάω. Έκανα  δυο μπαλονάκια, στεφανειογραφία περιμένω να κάνω ένα ακόμα μπαλονάκι.
Ένιωσες ότι εκείνη η στιγμή μπορεί να ήταν και η τελευταία στιγμή της ζωής σου;
Ναι, το ένιωσα  την ώρα που έπαθα το έμφραγμα. Έτσι όπως καθόμουν με πόνεσε το στήθος  δεν μπορούσα να πάρω  αναπνοή, με πόνεσε το χέρι. Είπα η καρδιά μου είναι. Να είναι καλά το 166 ήρθε μέσα σε 3 λεπτά.  Μόλις με είδε ο γιατρός λέει «ετοιμάστε τα καλώδια».
Ήθελες να  είχες προλάβει να κάνεις κάτι που δεν είχες κάνει ως εκείνη τη στιγμή;
Όχι, έκανα πάρα πολλά στην ζωή μου, δεν έχω παράπονο.
Είχες  πρόβλημα με τους γιατρούς και το προσωπικό επειδή είσαι τραβεστί;
Όχι κανένα, ήταν όλοι υπέροχοι και τα κορίτσια και οι γιατροί. Τους βλέπω και τώρα που πάω για τα φάρμακα και τις εξετάσεις. Ήρθε ο γιατρός την ώρα που μου κάνανε την εισαγωγή  και μου λέει «Τα χαρτιά σου γράφουν ένα άλλο όνομα αλλά πώς να σε λέμε;» Του λέω Νανά  και λέει «Ακούτε; Από εδώ και πέρα θα την λέτε Νανα». Και κάθισα 12 μέρες εντατική και μετά στο θάλαμο. Με φωνάζανε μόνο Νανά και όχι με το όνομα που βλέπανε στα χαρτιά.

Είσαι από τις πιο  παλιές τρανς τις πόλης μας τι έχεις να θυμάσαι από παλιά; Πώς  ήταν η  ζωή στην πόλη;
Ε όχι και από τις παλαιότερες, κάτσε καλά, έχει και πιο παλιές. Τι υπαινίσσεσαι  δηλαδή; Είναι σαν να λες ότι είμαι ξαδέλφη με το Λευκό Πύργο (γέλια).  Ήταν  διαφορετική εποχή  από την σημερινή η  δεκαετία του 70’  και του 80’. Θυμάμαι ότι είχα ξεκινήσει να βγαίνω σαν τράνς  την εποχή του μεγάλου σεισμού περίπου το 1978. Ήταν φανταστική η Θεσσαλονίκη. Τα γκέι μαγαζιά ήταν πολλά, μπαράκια, ντίσκο, μπουζούκια, ταβέρνες. Το σέξ ήταν ελεύθερο. Οι μούντζες στις παρέες  ζητούσανε συμβουλές από τις τρανς πώς να φτιάχνονται πώς να βάφονται , πώς να δείχνει στητό το στήθος. Είχε και  πολλά μαγαζιά που δούλευαν τρανς. Δεν δουλεύαμε στο δρόμο.  Ήταν οι Άγγελοι του Σάκη, το Σεχραζάτ, το Παραντάιζ του Μίλτου του Βλάχου, η Στάσα.  Εκεί στα σεπαρέ κάναμε βίζιτες. Ερχότανε ο κόσμος για να χύσει. Μετά ήρθε το aids. Οι δημοτικές αρχές  δεν ανανέωσανε  τις άδειες από κανένα μαγαζί που δούλευαν τρανς  και άρχισαν να κλείνουν. Ο  κόσμος φοβότανε, όχι να μας κάνει παρέα και να μας μιλήσει, ούτε στα 5 μέτρα δεν ήθελε να σταθεί δίπλα μας, γιατί ήμασταν τα άτομα υψηλού κινδύνου.
Ήταν δύσκολο να είσαι τρανς τότε...
Όχι,  πιστεύω ότι ήταν πολύ πιο εύκολα. Γιατί ήταν πάρα πολλές οι τραβεστί στην Θεσσαλονίκη και είχαμε και τα μαγαζιά, δεν χρειαζόταν να είμαστε στο δρόμο.
Τώρα είναι λιγότερες δηλαδή; Γιατί λες ότι τότε  ήταν πολλές;
Μην ξεχνάς ότι τότε ήμασταν τόσο πολλές γιατί πολλοί γκέι γινότανε τραβεστί για να μπορούν να βγάλουν λεφτά να ζούνε,  για να έχουν λεφτά για τα ναρκωτικά τα γλέντια και  για να δίνουν στους γκόμενους. Λίγες ήταν τότε  τρανς, καθαρά από επιλογή και μια από αυτές ήμουν εγώ. Αυτό πλέον στις μέρες μας έπαψε βέβαια να υφίσταται. Οι γκέι δεν γίνονται τρανς χωρίς να  το θέλουν, απλά για γκομενικά και φράγκα.
Πώς το πήρες απόφαση. Πότε ήταν που είπες τώρα θα βάλω τα γυναικεία και θα βγω;
Πάντα μου άρεζε να φοράω γυναικεία ρούχα. Κοίταζα πως θα φύγω από την δουλειά να πάω σπίτι να βάλω ρόμπες κελεμπίες. Μόνο με τέτοια κυκλοφορούσα. Έτσι ήθελα να είμαι. Και ήθελα να τα φοράω και έξω. Στην αρχή ξεκίνησα να έχω πρόβλημα με την δουλειά μου. Ήμουν ο καλύτερος υπάλληλος ,  αλλά μόλις ανακαλύπτανε ότι είμαι ομοφυλόφιλος λέγανε κάποιες δικαιολογίες και με διώχανε. Έγινε κάποιες φορές αυτό και μετά αναγκάστηκα και πήγα και δούλεψα σε μπάρ. Στην αρχή στην Επτάλοφο, σε ένα μπάρ που πηγαίνανε τραβεστί.  Τότε άρχισα να κάνω ορμόνες και να αφήνω μακριά τα μαλλιά μου. Στο μπάρ εκείνο σύχναζε και ο Παπαχρόνης. Ήταν από τους καλούς μας πελάτες. Πριν γίνουν γνωστά τα εγκλήματα του και πάει φυλακή ως Δράκος της Δράμας.

Τώρα δεν είναι πιο εύκολα τα πράγματα; Έχουν γίνει νόμοι είμαστε πιο αποδεκτοί.
Κοίτα, από πελάτες εκείνα τα χρόνια έχω περάσει πολλά. Με χτυπήσανε, με μαχαιρώσανε, με κλέψανε, μου έχουν κάνει διάφορα. Από τον κόσμο όμως δεν είχα πρόβλημα. Τώρα, πριν σταματήσω να δουλεύω πριν μερικά χρόνια, είχα μεγάλο πρόβλημα από τον κόσμο να με αποδεχτεί. Ερχότανε μικρά παιδιά με γιαούρτια, με σαλάτες, με πέτρες και τα πετούσαν. Εκείνα τα χρόνια δεν είχα τέτοια. Εκείνα  τα χρόνια στεκόντουσαν τα παιδιά απέναντι στο τοίχο και περιμένανε πότε θα τα φωνάξουμε να κάνουν θελήματα, να πάνε να μας πάρουν τσιγάρα, καμιά μπύρα, ένα αναψυκτικό. Υποτίθεται ότι σήμερα ο κόσμος, μετά από τόση ενημέρωση, θα ήταν πιο ανεκτικός και δεκτικός σε σχέση με παλιά που ο κόσμος ήταν καθυστερημένος. Αλλά σήμερα ακούω να με κράζουν και ειδικά νέα παιδιά που έχουν ενημέρωση.
Δεν σε κράζανε παλιά δηλαδή;
Με κράζανε και τότε αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό και ήταν όπως λέμε και άλλες εποχές. Με κράζανε πολύ σπάνια.. Ποτέ βέβαια δεν έδινα σημασία στο κράξιμο. Δεν έβριζα και δεν τους έκραζα και εγώ για να κάνω φασαρία και έτσι είχα το δίκιο με το μέρος μου και ο κόσμος τους απόπαιρνε που με ενοχλούσαν και τα έβαζε μαζί τους. Επίσης ποτέ δεν ήμουν υπερβολικά προκλητική. Δεν  με ενδιέφερε να τραβώ τα βλέμματα, περνούσα απαρατήρητη σαν μια οποιαδήποτε γυναίκα στο δρόμο.
Γιατί πιστεύεις  ότι οι τρανς δεν κατάφεραν όλα αυτά τα χρόνια να κάνουν ένα επαρκώς μεγάλο και ισχυρό κίνημα;
Αν θέλανε θα μπορούσανε να κάνουν πολλά πράγματα. Η μια ζήλευε την άλλη, υπήρχε πολύς ανταγωνισμός. Ήταν οι κόντρες στις πιάτσες, οι κλίκες.
Ένιωθες πάντα παγιδευμένη σε ένα ξένο σώμα;
Και η ψυχολογία μου και η διάθεση μου και η επιθυμία μου ήταν να είμαι γυναίκα, άσχετα αν έζησα πολλά χρόνια σαν αγόρι. Από μικρό παιδί, πριν πάω σχολείο στο Καραμπουρνάκι, στην γειτονιά μου, έλεγα στα παιδιά: «Μην κοιτάτε τώρα που είμαι αγόρι, κανονικά κάπου αλλού είμαι κορίτσι». Δεν μπορούσα να καταλάβω αυτό που ένιωθα μέσα μου και δεν ήξερα πώς να το εκφράσω. Πρώτη σεξουαλική εμπειρία σου ήταν με αγόρι  η με κορίτσι;
Πρώτη φορά που μου βάλανε χέρι ήταν με έναν θείο μου, στο δημοτικό ήμουνα. Με έπαιρνε αγκαλιά και έβαζε την πούτσα του ανάμεσα στα πόδια μου και έκανε πως με χόρευε και έχυνε. Αλλά από τότε, εγώ μάζευα τα παιδιά της γειτονιάς, εκεί που είναι τα ανάκτορα τώρα- το Παλατάκι- τότε δεν υπήρχε τίποτα, τους έβαζα σε μια γραμμή και τους έλεγα να τραβάνε μαλακία και όποιος έφτανε πιο μακριά πήγαινα και τον φιλούσα. Ήμουν η βασίλισσα. Καθόμουνα στην βρύση του Δήμου – τότε τα σπίτια δεν είχαν νερό- η οποία ήταν με κολωνάκια σαν θρόνος και ήμουν εγώ η αυτοκράτειρα. Επίσης από μικρό παιδί δεν έπαιζα ποτέ με αγόρια. Μόνο να μου κάνουν θελήματα να τα φιλάω ήθελα..

Την βίωσες την σεξουαλικότητα και την εφηβεία εύκολα;
Όχι ήταν πολύ δύσκολα. Δεν μπορούσες να μιλήσεις σε άνθρωπο τότε,  ό,τι είχα, ότι σκεφτόμουνα, το περνούσα μόνη μου, δεν είχα κάπου να το πω κάπου να μιλήσω.
Πώς ήταν ο Βαρδάρης τότε; Τον θυμάσαι;
Ήμουν μικρή δεν μπορώ να θυμάμαι τι γινόταν στο Βαρδάρη. Αλλά με τι γιαγιά μου, που κατέβαινα κάποιες φορές γιατί είχε ένα σπίτι εκεί και πήγαινε και έπαιρνε τα ενοίκια, θυμάμαι ότι στον παλιό Σταθμό, στο νέο δρόμο που ανοίξανε, τότε υπήρχαν κάτι χαμηλές ταβέρνες και καθότανε πουτάνες, χοντρές, γριές με πολύ κόκκινα χείλη και έντονα μάτια. Το ίδιο και η οδός Ειρήνης που ήταν γεμάτη μπουρδέλα κατά μήκους του τείχους που σώζεται . Καθότανε με τις διάφανες τις ρόμπες, γυμνές με ανοιχτά τα πόδια και περνούσε κόσμος και τις χάζευε. Και η γιαγιά μου με τραβούσε για να μην βλέπω. Εγώ όμως ήθελα.
Αν μπορούσες να επιλέξεις τι θα γεννηθείς, τι θα επέλεγες;
Θα επέλεγα να ξαναγεννηθώ τραβεστί αλλά να βγω από πολύ πλούσια αρχίδια. Από έναν πλούσιο μπαμπά. Να έχω φράγκα, να μην δουλεύω πεζοδρόμιο για να ζω.
Αγάπησες ποτέ σου;
Ναι, μεγάλος έρωτας. Είχα έναν δεσμό με έναν Γερμανό για χρόνια , όταν ζούσα εκεί. Πέρασα πάρα πολύ καλά.
Χτυπήθηκες για κάποιον; Πόνεσες;
Ναι, για τον Μπάμπη που ήταν ο τρίτος μου μεγάλος δεσμός. Και μετά από αυτόν είπα ότι δεν θέλω κανέναν άλλο δεσμό. Ούτε τώρα που πέρασαν τα χρόνια όταν με ρωτάνε αν ήθελα κάποιον για συντροφιά. Δεν θέλω κανέναν. Με τον Μπάμπη έχω να θυμάμαι μόνο τα δυσάρεστα και όχι τις ωραίες στιγμές. Ίσως γιατί όταν έφυγε πόνεσα πάρα πολύ.
Γιατί χωρίσατε;
Ήμασταν 7 χρόνια μαζί. Όταν ήμασταν μαζί, ήμουν σπίτι, δεν δούλευα στο πεζοδρόμιο. Μαζί μέναμε, μαζί κάναμε διακοπές , μαζί κοιμόμασταν. Μαζί τα πάντα. Σαν αντρόγυνο. Μετά από 7 χρόνια ξαφνικά θυμήθηκε ότι έπρεπε να με χωρίσει να κάνει οικογένεια και να με ξεχάσει. Τελικά παντρεύτηκε ύστερα από 14 χρόνια για να κάνει οικογένεια. Ως τότε γυρνοβολούσε στις πιάτσες. Και έπρεπε εγώ μετά από 7 χρόνια να μαζέψω τα κομμάτια μου, να βγω ξανά στην πιάτσα που την είχα ξεσυνηθίσει και να δουλέψω.
Το όνομα Νανά πώς το διάλεξες;
Είχα πάρει πολλά ονόματα στην αρχή Τζένη, Έρικα,  αλλά το Νανά το πήρα γιατί με φωνάζανε Πάνα, μετά Άννα και εμένα το Νανά μου άρεσε από πάντα. Λέγανε την γιαγιά μου Νανά και είχα διαβάσει και το βιβλίο του Ζολά, τη «Νανά» και μου άρεσε πολύ. Ήταν ένα όνομα κατάλληλο για μια πουτάνα.

Τι είναι για σένα πουτάνα;

Ένας άνθρωπος που ξέρει να ζει τη ζωή του. Όχι η πουτάνα που είναι κλειδωμένη στο μπουρδέλο. Αλλά μια που γλεντάει, που μεθάει, που έχει γκόμενους που της κάνουν θελήματα, που κάνει σεξ .

Έχεις διατελέσει πουτάνα και τσατσά. Ποιος ρόλος σου πάει τελικά πιο πολύ;

Ντάνα οπωσδήποτε. Πουτάνα. Ήμουν καλή τσατσά πιστεύω επειδή έζησα την ζωή της πουτάνας. Ένα μέρος της επιτυχίας μου ήταν αυτό. Ήξερα πώς να φέρομαι και στο πελάτη και στην πουτάνα. Τις συμπαραστεκόμουνα τις πουτάνες.

Μεγάλο σχολείο το πεζοδρόμιο…

Πολύ μεγάλο, όπως και το μπουρδέλο. Εκεί γνωρίζεις όλων των ειδών τους ανθρώπους:  δικηγόροι, φαντάροι, γιατροί, οικοδόμοι, αστυνομικοί, φοιτητές. Ό,τι μπορείς να φανταστείς, στην πιάτσα μπορείς να το βρεις και να τους δεις όλους αδύναμους, ξεβράκωτους, με τα πάθη τους.

Παρ όλο που ήξερες ότι σου αρέσει ο ρόλος της γυναίκας και έγινες τρανς έκανες και οικογένεια και παιδιά. Γιατί; Το μετάνιωσες;
Όχι δεν το μετάνιωσα και το έκανα γιατί από πάντα μου άρεσαν πάρα πολύ τα παιδιά και ήθελα δικά μου παιδιά. Βέβαια συνιστώ σε κάθε γκέι και τραβεστί, όταν ξέρει τι είναι και τι θέλει, να μην παντρεύεται γιατί κάνει δυστυχισμένο τον εαυτό του και το άλλο πρόσωπο και τα παιδιά, αν κάνει παιδιά. Εμένα, βέβαια, η γυναίκα μου ήξερε ότι πάω με αγόρια και παρ όλα αυτά ήθελε να παντρευτούμε. Και αν δεν μου έκανε ό,τι μου έκανε θα ήμουν ακόμα  με τα παιδιά μου.
Έχεις σχέσεις με την οικογένεια σου;
Όχι, δεν έχω. Μέχρι τα παιδία να μεγαλώσουν λίγο,  πήγαινα τα έπαιρνα, τα έβλεπα, πηγαίναμε βόλτα, τα ψώνιζα, τα κρατούσα. Μέχρι να χωρίσω έτσι και αλλιώς εγώ τα μεγάλωσα, εγώ τα άλλαζα, εγώ τα τάιζα, η μάνα τους δεν έκανε τίποτα. Μετά ξαφνικά την έπιασε μια υστερία, ότι είμαι το κακό πρότυπο και θα κάνω κακό στα παιδιά και ζήτησε ασφαλιστικά μέτρα και δικαστική απόφαση για να  μην τα βλέπω.
Τώρα δεν τα βλέπεις καθόλου...
Όχι. Τα έστρεψε εναντίον μου τα παιδιά, δεν  με θέλουν. Την κόρη μου. Ο γιός μου έχει μερικά χρόνια που πέθανε σε τροχαίο. Με πήραν να μου το πούν 3 μέρες μετά και το ήξεραν και τα αδέλφια μου και δεν με ειδοποίησε κανείς.
Δεν θέλανε μια τραβεστί στην κηδεία;
Αυτό το καταλαβαίνω. Ας μου λέγανε ότι δεν θέλουν να πάω. Αλλά επειδή, όπως έμαθα, από το τροχαίο χτύπησε πολύ, τον είχαν στο ψυγείο πριν γίνει  η κηδεία. Ας μου λέγανε να πάω εκεί στο νοσοκομείο,  στο νεκροτομείο που δεν θα με έβλεπε κανείς , να πάω να τον δω για τελευταία φορά και να τον αποχαιρετίσω.
Πώς πιστεύεις ότι θα ήταν η ζωή σου αν δεν ήσουν τρανς.
Θα είχα ήδη πεθάνει από μελαγχολία ή θα είχα τρελαθεί. Ένα από τα δύο.

Είχες κάποιο πρότυπο γυναίκας;

Όχι κάτι συγκεκριμένο, αλλά εκεί στο Καραμπουρνάκι όπου μεγάλωσα  υπήρχε ένα μαγαζί που το λέγανε Plus dovile,  έβλεπα τις τραγουδίστριες κάθε βράδυ με τα κόκκινα χείλη και τις λαμέ  τουαλέτες, τα στράς, τις παγιέτες και νοερά φανταζόμουν ότι ήμουν εγώ στην θέση τους. Ήθελα να γίνω σαν αυτές όταν μεγαλώσω.

Έχεις μετανιώσει για κάτι  στην ζωή σου,  θα άλλαζες κάτι;

Όχι δεν νομίζω ότι θα άλλαζα κάτι.

Έβγαλες λεφτά από την δουλειά ;

Έβγαλα πάρα πολλά λεφτά. Όταν λέω πολλά λεφτά, πολλά.

Τι τα έχεις κάνει;

Τα έχω φάει.

Το έχεις μετανιώσει που δεν έχεις κρατήσει κάποια στην άκρη;

Όχι, έχω ζήσει την ζωή μου όπως ήθελα να την ζήσω, με τις διακοπές μου, με τα ταξίδια μου, με τα ρούχα μου, με τα πάντα. Αλλά δεν μετάνιωσα που δεν έχω λεφτά, που δεν κράτησα λεφτά.

Σκεφτόμενη την εμφάνιση σου τότε και τώρα, νιώθεις νοσταλγία, μελαγχολία; Έχεις συμβιβαστεί με αυτό;

Ότι  γερνάω;  Και τι έγινε;  Πάντα κούκλα και θεά θα είμαι; Κανένα τριαντάφυλλο δεν είναι πάντα ανθισμένο και δεν μοσχοβολάει. Μαραίνεται και πεθαίνει. Ούτε και φοβάμαι μην πεθάνω, χέστηκα, ούτε που με νοιάζει.

Έχεις όνειρα τώρα;

Να κερδίσω το τζόκερ και να πάω να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα σ’ αυτά τα μέρη που πήγα και σε άλλα που δεν έχω πάει.

Πώς περνάει η μέρα σου;

Έτσι και έτσι, μονότονα, άλλοτε πληκτικά, άλλοτε χαρούμενα.

Έχεις παράπονα από τους ανθρώπους;

Ναι βέβαια. Εκείνη την εποχή που δούλευα δεν λογάριαζα λεφτά. Και ήθελα πάντα να έχω κόσμο γύρω μου. Το σπίτι μου ήταν γεμάτο κόσμο, τρώγανε, πίνανε, κανανε μπάνιο, γαμιότανε, πίναν καφέδες. Δεν με ένοιαζε τι θα ξόδευα και πόσα για τους φίλους. Όταν ο σπιτονοικοκύρης μου μου έκανε έξωση γιατί του «μόλυνα» το σπίτι - 3 δικαστήρια μου ‘κανε- και τις πρώτες μέρες δεν είχα πού να μείνω, δεν βρέθηκε ούτε  ένας να με φιλοξενήσει για μια βραδιά. Όλοι λέγανε ήρθε ο αδελφός μου, λείπουμε, τι θα πει η γειτονιά. Από τότε είπα δεν θέλω κανέναν.

Σ  αγάπησαν, αγάπησες, χορταίνεται η αγάπη;

Όχι ,με τίποτα. Ούτε η αγάπη, ούτε ο έρωτας, ούτε το σέξ χορταίνονται.

Τι θα έλεγες σε μια νέα τρανς σαν συμβουλή;

Να μην παίρνει ναρκωτικά.  Τίποτα άλλο.

Πώς θα θελες να σε θυμούνται;

Σαν την Νανά, την μεγάλη ντίβα.

- See more at: http://www.parallaximag.gr/reportage/oi-zoes-ton-allon-nana#sthash.RLTX8X2v.dpuf

Greece protests Sochi in pictures

https://www.youtube.com/watch?v=2dz-OhXxWxo

http://www.thetoc.gr/article/loat-elladas-olumpiakoi-xwris-omofobia

http://poustiriot.blogspot.co.uk/2014/02/greece-protests-sochi-in-pictures.html

ATHENS:

https://www.youtube.com/watch?v=rEdQGFQkv44

THESSALONIKI:

CRETE: 

tbc
ΛΑΡΙΣΣΑ:

IOANNINA:

Total number of Russian arrests now over 60

Since the Winter Olympics began, Russian police have arrested 61 people for speaking out against the Olympics

08 FEBRUARY 2014 | BY LIAM JOHNSON

Dimitry Zykov

61 people have been arrested by the Russian police for speaking out against the Olympics so far.

The New York Times reports that of the 61 arrests, 23 of them were gay rights protestors.

The first of these arrests came yesterday (7 February) when four protesters, one of whom was a pregnant woman, gathered in St. Petersburg to protest the anti-gay laws currently in place in Russia.

They held a flag quoting Principle 6 of the Olympic Charter, which says any form of discrimination is contrary to the ideals of the Olympics.

‘Discrimination is incompatible with the Olympic Movement. Principle 6. Olympic Charter’ read the flag.

Principle 6 has been adopted by campaigners and Sochi athletes alike to protest the Games being held in a country where homophobia is rife.

On that same day up to 19 arrests were made in Moscow, near the Red Square.

A group of Russian and international gay rights activists sang and unfurled a rainbow flag before the police arrived and put an immediate stop to their protest.

Polina Andrianova, who was arrested in St. Petersburg, said ‘People should be able to protest anywhere, anytime. It’s a human right.’

Furthermore, 37 people were arrested in Nalchik for protesting against the plight of the Circassians’ whose homeland surrounds Sochi and was occupied by Russian forces 150 years ago.

One man was reportedly arrested near a subway station for holding a banner which read: ‘No Thieving Olympics.’

The scale of the arrests which have been made so early on in the Olympics, show the determination of the Russian police to stomp out any form of protest during the Winter Games.
 

- See more at: http://www.gaystarnews.com/article/total-number-russian-arrests-now-over-60080214#sthash.ICYD2nJf.dpuf

Τέλος στις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ζητούν οι ευρωβουλευτές

fylosykis | 05/02/2014 

Η ΕΕ θα πρέπει να καταρτίσει ένα χάρτη πορείας για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων, διεμφυλικών και διαφυλικών (ΛΟΑΔΔ) προσώπων, αναφέρει ψήφισμα που ενέκριναν οι ευρωβουλευτές την Τρίτη. Ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ διαπίστωσε σε περσινή έρευνα ότι το 2013 το 47 % των ΛΟΑΔΔ υπέστη διακρίσεις ή παρενόχληση και το 26% δέχτηκε επιθέσεις ή απειλές κατά τα 5 τελευταία χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Η ομοφοβία δεν πρέπει πλέον να γίνεται ανεκτή στην Ευρώπη. Πολλοί από εμάς που είμαστε λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι, διεμφυλικοί και διαφυλικοί ζούμε εδώ και πάρα πολύ καιρό στο φόβο. Φοβόμαστε να κρατήσουμε ο ένας το χέρι του άλλου στο δρόμο, φοβόμαστε μήπως κάποιος μας βρίσει, φοβόμαστε μήπως μας διώξουν από τα σπίτια, τα σχολεία ή τις δουλειές μας. Η έκθεσή μου λέει ότι η ΕΕ πρέπει να δράσει στον τομέα αυτό, έτσι ώστε να μπορέσουμε να απολαύσουμε κι εμείς τα δικαιώματα που εγγυάται σε όλους στην ΕΕ», είπε η εισηγήτρια Ulrike Lunacek (Πράσινοι, Αυστρία).

Στο ψήφισμα που ενέκρινε με 394 ψήφους υπέρ, 176 κατά και 72 αποχές, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων, των διεμφυλικών και των διαφυλικών (ΛΟΑΔΔ) εξακολουθούν να μην γίνονται πάντοτε απολύτως σεβαστά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως εκ τούτου, καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη μέλη και τους αρμόδιους οργανισμούς να εργαστούν από κοινού για τη χάραξη μιας «ολοκληρωμένης πολυετούς πολιτικής» με στόχο την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ΛΟΑΔΔ.

Στα πλαίσια της πολιτικής αυτής είναι αναγκαίο να καταρτιστεί ένας χάρτης πορείας, μια στρατηγική ή ένα σχέδιο δράσης, σε τομείς όπως είναι η απασχόληση, η εκπαίδευση, η υγεία, τα αγαθά, οι υπηρεσίες, οι οικογένειες, η ελεύθερη κυκλοφορία, η ελευθερία της έκφρασης, τα εγκλήματα μίσους, το άσυλο, οι εξωτερικές σχέσεις, κ.ά. Τονίζεται επίσης ότι η ολοκληρωμένη αυτή πολιτική πρέπει να σέβεται τις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των οργανισμών της και των κρατών μελών.

Ελευθερία της έκφρασης

«Η Επιτροπή και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να λάβουν υπόψη ότι τα κράτη μέλη που θεσπίζουν νόμους προκειμένου να περιορίσουν την ελευθερία της έκφρασης σε σχέση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου παραβιάζουν τις αξίες στις οποίες βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, και να αντιδράσουν αναλόγως», επισημαίνουν οι ευρωβουλευτές.

Εγκλήματα μίσους

Τα μέλη του ΕΚ τονίζουν ότι θα πρέπει η ισχύουσα απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου να αναθεωρηθεί, προκειμένου να συμπεριληφθούν και άλλες μορφές εγκλημάτων λόγω προκατάληψης και πρακτικές υποκίνησης μίσους για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου.

Πολιτικές κατά του εκφοβισμού στα σχολεία

Στον τομέα της εκπαίδευσης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να προαγάγει την ισότητα και την απαγόρευση των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου μέσω των προγραμμάτων της για τη νεολαία και την εκπαίδευση.Οφείλει επίσης «να διευκολύνει την ανταλλαγή ορθών πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της τυπικής εκπαίδευσης, μεταξύ άλλων όσον αφορά το διδακτικό υλικό και τις πολιτικές κατά του εκφοβισμού και κατά των διακρίσεων, μέσω της μη δεσμευτικής ανοικτής μεθόδου συντονισμού», σύμφωνα με το ψήφισμα.

Διεμφυλικά άτομα

Σύμφωνα με τους ευρωβουλευτές, «τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν ή να επανεξετάσουν τις διαδικασίες νομικής αναγνώρισης του φύλου με στόχο τον πλήρη σεβασμό του δικαιώματος των διεμφυλικών ατόμων στην αξιοπρέπεια και τη σωματική ακεραιότητα», δηλαδή να αποκλείουν κάθε απαίτηση να υποβληθούν τα άτομα αυτά σε στείρωση. Τα μέλη του ΕΚ υποστηρίζουν επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να συνεχίσει να καταβάλλει προσπάθειες στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας προκειμένου να αποσύρει τις διαταραχές ταυτότητας φύλου από τον κατάλογο των ψυχικών και συμπεριφορικών διαταραχών.

Οικογένεια και ελεύθερη κυκλοφορία

Οι ευρωβουλευτές υποστηρίζουν επίσης ότι «η Επιτροπή πρέπει να εκδώσει κατευθυντήριες γραμμές προκειμένου να διασφαλίσει την εφαρμογή της οδηγίας σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, καθώς και της οδηγίας σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, ώστε να είναι σεβαστές όλες οι μορφές οικογένειας που αναγνωρίζονται επίσημα από το εθνικό δίκαιο των κρατών μελών».

Πηγή: ευρωπαϊκό κοινοβούλιο

http://www.lgbt-ep.eu/press-releases/european-parliament-asks-for-eu-lgbti-roadmap-in-landmark-report/

congratulations Scotland!

Europa: identità negate. Casi di persone transgender

Τι γίνεται στην Ευρώπη όταν ένας άνθρωπος επιθυμεί να προσδιορίσει διαφορετικά το φύλο του; α) υπάρχουν χώρες που αλλάζουν κάθε έγγραφο χωρίς να έχει προηγηθεί επέμβαση διόρθωσης φύλου (στο χάρτη με μπλε), β) υπάρχουν χώρες που αλλάζουν τα έγγραφα εφόσον έχει προηγηθεί επέμβαση διόρθωσης φύλου (στο χάρτη με κόκκινο), γ) υπάρχουν χώρες που δεν κάνουν καμία ενέργεια αλλαγής στα έγγραφα είτε με επέμβαση είτε χωρίς (στον χάρτη με καφέ).
‪#‎thanks_MarinaGalanou‬

(04 febbraio 2014)

Il rapporto di Amnesty International "Lo stato decide chi sono: mancanza di riconoscimento legale per le persone transgender in Europa", mette in evidenza le violazioni dei diritti umani subite dalle persone transgender quando desiderano cambiare il genere.

Joshua Andreas Bryan © Private

Joshua è un transgender
nato negli Stati Uniti che ora vive in Danimarca con i figli avuti da un
precedente matrimonio negli Usa e l'attuale moglie danese. Sebbene negli Stati
Uniti sia legalmente riconosciuto come uomo, in Danimarca risulta ancora registrato
come donna. Le autorità danesi non riconoscono il suo genere maschile perché non
ha accettato di farsi sterilizzare. Joshua si rifiuta di sottoporsi al procedimento
attualmente in vigore in Danimarca per ottenere il riconoscimento legale di
genere poiché prevede la sterilizzazione. Egli inoltre disapprova il fatto che
le identità transgender siano considerate malattie mentali: "Essere incastrato
tra due identità per me è un grosso ostacolo. Non è bello dover andare alla
scuola dei bambini ed essere costretto ogni volta a fornire spiegazioni. Per il
sistema scolastico sono ancora la loro mamma. A scuola gli altri bambini fanno
domande perché vedono il nome [femminile, eppure ho un aspetto maschile]. È
davvero molto imbarazzante per me e per i miei figli".

Luca Tainio e Juudas Kannisto finlandesi, © Amnesty International

In Finlandia le persone transgender non possono cambiare il genere sui documenti a meno che non si sottopongano a una diagnosi psichiatrica, a trattamenti medici che includono la sterilizzazione e alla "prova di vita reale".

Juudas, un ventenne transgender che vive a Tampere, in Finlandia, ed è in procinto di ottenere il riconoscimento legale di genere, ha dichiarato ad Amnesty International: "Trovo offensivo avere sui documenti e nei registri indicazioni [di genere] non vere. Questo mi mette in una situazione in cui devo sempre essere pronto a rispondere a domande. Il mio nome è Juudas, mi sento [un uomo] ma sui miei documenti c'è scritto F - femmina. Una cosa importante che ti dà il riconoscimento di genere è la sicurezza. Ma anche il fatto che, agli occhi della società, io voglio essere quello che sono veramente".

Luca è un giovane transgender norvegese che legalmente è ancora una donna. Egli si oppone alla chirurgia genitale: "Voglio che il mio genere legale sia maschile. In teoria potrei ottenere il riconoscimento del mio genere, ma solo se mi facessi sterilizzare. Questo per me è fuori discussione. Ti presentano quel trattamento come una parte di un pacchetto completo, senza tenere in considerazione i desideri individuali. Io sono un transgender maschile".

Eefje è una transgender di 25 anni che si sta sottoponendo alla procedura di riassegnazione di genere, compresa la riassegnazione genitale chirurgica, presso la Clinica di genere di Gand, in Belgio. Giuridicamente è ancora un maschio: "Ho frequentato un corso per diventare assistente cuoco. Alla fine del corso dovevo completare un tirocinio e mi è stato chiesto di presentare la domanda usando il nome e il genere legali. Questa cosa ha avuto su di me un grande impatto psicologico perché durante il corso mi hanno sempre dato ordini chiamandomi con il nome maschile. Alla fine del tirocinio, il direttore mi ha detto che avrebbe potuto assumermi ma che altri colleghi si erano detti contrari perché ero transgender".

Hélène, una transgender che vive a Parigi, è nata maschio. In Francia non esiste una legislazione specifica che permetta alle persone transgender di cambiare il genere o il nome sui documenti ufficiali. Il cambiamento viene deciso dai tribunali che non seguono procedure omogenee ma che spesso richiedono lunghi trattamenti medici: "Voglio sottopormi all'intervento chirurgico di riassegnazione di genere, perché per me è importante per poter vivere come una donna. Sento di essere una donna da quando avevo quattro o cinque anni, ma mi ci sono voluti molti anni per fare coming out ... ne avevo 48. Sono stata molestata a scuola e brutalmente picchiata quando avevo 15 anni perché mi percepivano come un ragazzo effeminato. Nella mia testa avevo deciso una data di scadenza; non avrei compiuto 50 anni da uomo. Piuttosto mi sarei suicidata prima. È così difficile passare tutta la vita continuamente in contrasto con ciò che davvero sei".

Patricia è una transgender di 53 anni ancora giuridicamente maschio. È sposata con Susan. Vivono a Cork, in Irlanda, e hanno due figli ventenni. Per Patricia, il riconoscimento legale di genere è l'ultimo passo di un lungo e difficile processo attraverso il quale è divenuta consapevole della sua identità di genere. Tuttavia, lei e Susan si oppongono con forza all'idea di dover divorziare se nella legislazione irlandese sul riconoscimento legale di genere venisse inserito obbligatoriamente il requisto di stato libero. "Il fatto che altre persone, al di fuori della nostra unione, possano decidere che dovremmo divorziare ... è una violazione dei nostri diritti. Sono la stessa persona che ero quando mi sono sposata. L'unica cosa che sta cambiando è l'indicazione di genere sul mio certificato di nascita. In fin dei conti chiedo soltanto di essere riconosciuta per quello che sono, e questo mi verrebbe negato". 

La seconda figlia di Sarah, Kelly, è nata maschio ma ha affermato la sua identità femminile fin dall'età di quattro anni. Kelly era molto infelice e aveva più volte espresso pensieri suicidi. Su consiglio di uno psichiatra, Sarah ha permesso a Kelly di esprimere la propria identità di genere. Giuridicamente Kelly ha ancora nome e genere maschile. Sarah una volta è stata fermata e interrogata in un aeroporto di Singapore perché l'aspetto di Kelly non corrispondeva al genere indicato sui suoi documenti. "I funzionari dell'immigrazione ridevano di noi. Per Kelly è stato umiliante e molto sconvolgente. Un funzionario mi ha chiesto 'Perché gli permetti di portare i capelli lunghi e di vestirsi in quel modo?' Io voglio solo che questa bambina resti viva. Ora ho una figlia felice, perché dovrebbe finire ... in un reparto psichiatrico? Perché dovrei finire con l'avere una figlia morta? ... È importante che ottenga documenti che riflettano il suo genere. Se ci fosse una legge ... vorrebbe dire che non costringeremmo [le persone transgender] a vivere una vita difficile a causa della discriminazione, dell'incomprensione o del pregiudizio".

http://www.amnesty.it/europa-identita-negate-casi-di-persone-transgender

http://lounge.obviousmag.org/exorbito/2014/06/corpos-em-teia.html