οποι@ μιλαει για αντιρατσισμο αναπαραγοντας σεξισμο...

 Με την διαμαρτυρία στο αντιρατσιστικό επιτύχαμε :

1) Η γραμματεία κατάλαβε ότι δεν αστειευόμαστε πλέον , και είπαν ότι θα πάρουν

 σοβαρά μετρά ώστε να μην ξαναγίνει κάτι παρόμοιο.

2) Ακούστηκε στο web radio που ήταν εκεί απευθείας , έτσι η διαμαρτυρία μας έγινε 

γνωστή στον κόσμο που δεν έτυχε να πάει στο φεστιβάλ , και μας κάλεσαν να 

μιλήσουμε τις επόμενες μέρες .

3) ο Ράπερ TinyJackal (ένας εκ των 5 που έστησαν την συλλογικότητα

"Δεν ξεχνάμε") μίλησε με ακτιβιστές των lgbtqi οργανώσεων και δόθηκαν αμοιβαίες 

εξηγήσεις και βγήκε φωτογραφεία μαζί μας.

4) Όσο η πορεία γυρνούσε στον χορό του φεστιβάλ ,πλήθος κόσμου χειροκροτούσε 

και άλλοι μας πλησίασαν και πληροφορήθηκε τον λόγο για τον οποίο κάναμε τη 

διαμαρτυρία.

"οικογενειακή" φωτογραφία με τον Tiny Jackal.

«ο TinyJackal (ένας εκ των 5 που έστησαν την συλλογικότητα
"Δεν ξεχνάμε") ήρθε στον χώρο που ήταν τα τραπεζάκια των lgbtqi οργανώσεων και δόθηκαν αμοιβαίες εξηγήσεις. Όλα όσα καταγράφηκαν και καταγγέλθηκαν ειπώθηκαν από άτομα που απλώς ήταν στο τραπεζάκι χωρίς να εκπροσωπούν την συλλογικότητα (ο ίδιος ήταν εκεί στην αρχή της συζήτησης αλλά μετά έφυγε και πήγε στα παρασκήνια). Δέχτηκε ότι είναι ευθύνη της κάθε συλλογικότητας να ξέρει ποιος είναι στο τραπεζάκι της και ποιος μιλάει εξ ονόματός της κι ότι στο μέλλον θα το έχουν στο μυαλό τους. Στο τέλος είπε σε όλους μας εκεί ότι μπορεί εάν ακούσουμε και τα δικά του τραγούδια να βρούμε πράγματα που να μας προσβάλουν αλλά δεν είχε ποτέ την πρόθεση να το κάνει και εάν συμβαίνει αυτό μας ζητάει συγνώμη.Το θετικό που βγήκε από την συγκεκριμένη αντιπαράθεση και στην συνέχεια από την κουβέντα μας μαζί του είναι ότι θα προγραμματιστεί μια συνάντηση-συζήτηση για να δούμε μαζί πως μπορεί η χιπ χοπ και η ραπ μουσική να βρει τρόπους έκφρασης που να μην θίγουν άλλ@ς και κυρίως να μην θίγουν τις γυναίκες και lgbtqi άτομα»

http://www.vice.com/gr/read/hip-hop-sexismos

http://ergatikilesxiperisteriou.blogspot.gr/p/blog-page_7918.html

Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: 

«Ανάρμοστη συμπεριφορά από το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας».
http://www.transs.gr/news1.php?nid=2849

===========

Συγκεκριμένα: όταν αναζητήσαμε τον χώρο που θα ήταν το περίπτερό μας, οδηγηθήκαμε σε ένα σημείο που αφενός μεν θα ήταν δύσκολη η πρόσβαση του κοινού ώστε να μας επισκεφτεί – σα να ήθελαν να μας κρύψουν και να μη φαινόμαστε, αφετέρου ο δρόμος που οδηγούσε εκεί ήταν δύσβατος.


Επιπλέον -και τούτο έχει γίνει και άλλες φορές-, αναζητώντας στην ιστοσελίδα του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Αθήνας (http://antiracistfestival.gr/2014/06/04/programma/) τις εκδηλώσεις και συζητήσεις με lgbtθεματική, ο/η αναγνώστης/στρια, παρατηρεί ότι δεν υπάρχει απολύτως τίποτε αναρτημένο. Μάλιστα αφού έγινε σχετική παρατήρηση σε υπεύθυνο του Φεστιβάλ, κάποιος εξ αυτών ισχυρίστηκε ψευδώς ότι μας είχε πάρει «επανειλημμένως» τηλέφωνο, πράγμα που δε συνέβη ποτέ.

Ακόμη, όταν ζητήσαμε από υπεύθυνη να μας μεταφέρουν σε κάποιον χώρο πιο προσβάσιμο, αντιμετωπίσαμε ειρωνεία, που εν πάση περιπτώσει δεν θα περιμέναμε από κάποιους/ες που θεωρούσαμε συμμάχους.

   Η Κανελίτσα στο νησί του Γίγαντα

https://www.facebook.com/photo.php?v=250893561765995&set=vb.100005360588719&type=2&theater

http://www.lifo.gr/team/gnomes/49937

Εγώ, η μαμά και η μανούλα μου

Οι οικογένειες με δύο γονείς του ίδιου φύλου είναι πλέον πραγματικότητα ακόμη και στην Ελλάδα

Γιάννης Δεβετζόγλου  | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 28/06/2014 08:00 |

Ο μικρός Νίκος, εδώ με τις μητέρες του Θωμαή και Χέιζελ, στο πρόσφατο Gay Pride στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Δεν διαδηλώνει, αλλά… δηλώνει ευτυχισμένος με την οικογένεια που αποτελείται από τη μαμά, τη μανούλα κι αυτόν

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ομοφυλόφιλοι γονείς 

Η απαξίωση από το οικογενειακό περιβάλλον 

^«Την Κυριακή είχα τα γενέθλιά μου. Η μαμά με τη μανούλα μου έφτιαξαν την τούρτα με τα χεράκια τους και ήταν πάρα πολύ νόστιμη. Κάλεσαν όλους μου τους φίλους και τις φίλες μου από το νηπιαγωγείο και μου έκαναν πάρτι. Οι μαμάδες μου με αγαπούν, με λατρεύουν!». Μπορεί ο συνδυασμός κάποιων λέξεων στη φράση που περιγράφει ο μικρός Μανόλης να μην είναι οικείος σαν άκουσμα σε κάποιους από εμάς. Τα συναισθήματα όμως που βγαίνουν από τις λέξεις είναι πραγματικά, γλυκά, έντονα και δηλώνουν ό,τι έχει περισσότερο ανάγκη από τους γονείς του ένα παιδί αυτής της ηλικίας για να είναι ευτυχισμένο.

 Ο Μανόλης είναι έξι ετών. Και έχει κάτι διαφορετικό από ό,τι έχουν τα άλλα παιδιά στην τάξη του. Οι γονείς του δεν είναι άντρας και γυναίκα, αλλά γυναίκα και γυναίκα. Δηλαδή, έχει δύο μαμάδες, αλλά όχι μπαμπά. Και μπορεί να είναι αρκετοί αυτοί που σκέφτονται πως αυτό «δεν είναι φυσιολογικό», όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από αυτό που πιστεύουν. Οι οικογένειες με δύο γονείς του ίδιου φύλου είναι πραγματικότητα ακόμη και στην Ελλάδα, όπου δεν υπάρχουν ακόμη νόμοι για την προστασία τους. Την ίδια ώρα, πάντως, το νομικό πλαίσιο για την αναγνώριση των δικαιωμάτων των ομόφυλων ζευγαριών αλλάζει στην υπόλοιπη Ευρώπη, με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό της Ιταλίας.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της οικογένειας της Θωμαής και της Χέιζελ. Οι δύο γυναίκες γνωρίστηκαν στη Βρετανία. Αγαπήθηκαν, έζησαν μαζί και ύστερα από μερικά χρόνια αισθάνθηκαν έτοιμες και ώριμες να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια, βάζοντας ένα παιδί στη ζωή τους. «Εχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε οικογένεια διότι ζούσαμε στη Βρετανία, όπου μάς δόθηκε η ευκαιρία να αποκτήσουμε το δικό μας παιδί και βιολογικά και νομικά», μου λέει η Θωμαή, την οποία συνάντησα με τη σύζυγό της Χέιζελ και τον εξάχρονο γιο τους Νίκο στο κέντρο της Αθήνας.

Οι δύο γυναίκες  μιλούν πολύ ανοιχτά για τις πτυχές της προσωπικής τους ζωής που αφορούν τον ερχομό του Νίκου. Μου διηγούνται όλη την προσωπική τους ιστορία, δηλαδή πώς βρέθηκαν στην τράπεζα σπέρματος για να αγοράσουν βιολογικό υλικό, τη διαδικασία της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, την εγκυμοσύνη της Χέιζελ και τελικά την αναγνώριση της οικογένειάς τους και την απόκτηση των αντίστοιχων δικαιωμάτων από το βρετανικό κράτος.

«Υπάρχει ένας καταπληκτικός νόμος στη Βρετανία ο οποίος επιτρέπει στη βιολογική μαμά που είναι η Χέιζελ φυσικά να αναγνωρίσει το παιδί της, αλλά και σε εμένα που είμαστε ζευγάρι να το υιοθετήσω. Χωρίς όμως να παίρνω τα δικαιώματα από τη βιολογική μητέρα αλλά να τα μοιραζόμαστε. Οπότε, μπήκαμε σε μία διαδικασία η οποία περιελάμβανε και δικαστήριο για τη νομική κατοχύρωση. Ετσι, το πιστοποιητικό γεννήσεως του Νίκου έχει δύο ονόματα γονέων, της Χέιζελ και το δικό μου. Πρακτικά με τη συγκατάθεσή της έχω υιοθετήσει το παιδί της συντρόφου μου» εξηγεί η Θωμαή.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ. Οι δύο γυναίκες πριν από τέσσερα χρόνια άφησαν τη Βρετανία και μετακόμισαν με το παιδί τους στην Ελλάδα σε μία από τις πιο αφιλόξενες ευρωπαϊκές χώρες για τα δικαιώματα των ζευγαριών του ίδιου φύλου. «Αποφασίσαμε να έρθουμε να ζήσουμε στην Ελλάδα διότι θεωρήσαμε ότι είναι καλύτερα για το παιδί. Και μπορεί κάποιοι να πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι πίσω σε κάποια πράγματα που αφορούν την οικογένεια, όμως εμείς πιστεύουμε ότι για τον Νίκο είναι πολύ καλύτερα από τη Βρετανία» εξηγεί η Χέιζελ.

 «Είμαστε πολύ δεμένοι και με την οικογένειά μου και με τους συγγενείς μου και είναι εξαιρετικά υποστηρικτικό το περιβάλλον. Αυτό που ενδιαφέρει τους γονείς μου είναι να είμαι εγώ ευτυχισμένη. Και μου έχουν αποδείξει ότι μπορούν να ακούσουν και να νιώσουν τα συναισθήματά μου και ότι δεν πρόκειται ποτέ να με απορρίψουν, επειδή για παράδειγμα η γειτονιά μπορεί να μη συμφωνεί. Κάτι που δυστυχώς συμβαίνει συχνά στις ελληνικές οικογένειες. Είναι τραγικό να υπάρχουν σοβαρά προβλήματα που δεν συζητούνται σε μία οικογένεια, αλλά να συζητείται μόνο τι θα πουν στη γειτονιά…» λέει η Θωμαή.

Δεν τους δίνεται νομικά η ευκαιρία να υιοθετήσουν παιδιά

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ομοφυλόφιλοι γονείς

Ενα γκέι ζευγάρι με μωρό έκανε φέτος την εμφάνισή του στην ελληνική τηλεόραση, μέσα από τη σειρά «Μοντέρνα οικογένεια» του Mega. Ο Λάμπρος (Γιώργος Τζαβάρας) με τον Δημήτρη (Δημήτρης Μακαλιάς) φέρνουν σπίτι το μωρό που υιοθέτησαν

Η Ελλάδα είναι ακόμη μία χώρα στην οποία θέλει αρκετή προσπάθεια από γονείς του ίδιου φύλου για να είναι ευτυχισμένο το παιδί τους. «Εάν θα είναι ευτυχισμένο ένα παιδί με δύο γονείς του ίδιου φύλου εξαρτάται από πολλές παραμέτρους, όπως βέβαια συμβαίνει και όταν έχουν μπαμπά και μαμά. Απλώς υπάρχουν κάποιες περισσότερες ιδιαιτερότητες. Για παράδειγμα, τα άτομα του ίδιου φύλου θα πρέπει να έχουν αποδεχθεί πλήρως τον εαυτό τους και την ομοφυλοφιλία τους, κάτι που είναι δύσκολο να γίνει στην ελληνική κοινωνία. Από εκεί και πέρα όλοι οι άνθρωποι όταν ερωτευτούν λειτουργούν όπως όλα τα άλλα ζευγάρια και μπορούν να γίνουν καλοί γονείς» σημειώνει η Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος, παιδοψυχολόγος - συγγραφέας.

Μάλιστα, συνεχίζει η κ. Καππάτου, οι επιστημονικές μελέτες που έχουμε αυτή τη στιγμή δείχνουν ότι ζευγάρια με άτομα του ίδιου φύλου μπορούν να επιτελέσουν τον γονεϊκό ρόλο χωρίς να δημιουργήσουν κάποια σύγχυση στον σεξουαλικό προσανατολισμό των παιδιών τους. Ωστόσο, χρειάζονται περισσότερες μελέτες. Αλλωστε όλοι οι ομοφυλόφιλοι που υπάρχουν σήμερα από τις κοινωνικά λεγόμενες «φυσιολογικές οικογένειες» έχουν προκύψει. «Το πιο σημαντικό πρόβλημα που μπορεί να δημιουργηθεί στον ψυχισμού του παιδιού είναι η κοινωνική αποδοχή στη χώρα μας. Δηλαδή τα προβλήματα που θα συναντήσει λόγω διαφορετικότητας το παιδί στο σχολείο, στη γειτονιά, διότι ακόμη θεωρώ ότι η ομοφυλοφιλία είναι ταμπού στην Ελλάδα. Γι' αυτό και κρύβουν τη σεξουαλικότητά τους οι περισσότεροι  ομοφυλόφιλοι στην Ελλάδα» επισημαίνει.

Το ίδιο ισχυρίζεται και η Θωμαή, η οποία έχει γνωρίσει αρκετά ζευγάρια του ίδιου φύλου στην Ελλάδα που κρύβονται επειδή φοβούνται μην το μάθουν οι γονείς τους. «Να μη μάθουν τι; Οτι είναι ευτυχισμένοι; Αν είσαι ειλικρινής και ευθύς και βέβαια είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου και τα συναισθήματά σου, τότε αυτό περνάει σαν μήνυμα και στον άλλον και δεν προσπαθεί να σου δημιουργήσει προβλήματα. Το κρυφό δημιουργεί κουτσομπολιό. Οπότε αν οι άνθρωποι που αγαπάς ακούν τα συναισθήματά σου και σε υποστηρίζουν, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα και κανέναν».

Εντούτοις, όσο και εάν αγαπιέται ένα ζευγάρι ατόμων του ίδιου φύλου, όσα χρόνια και να είναι μαζί, στην Ελλάδα δεν του δίνεται νομικά η ευκαιρία να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια. «Μπορεί μία γυναίκα να υιοθετήσει ένα παιδί, αλλά δεν μπορεί ένα ζευγάρι δύο γυναικών ή δύο ανδρών να υιοθετήσουν. Αυτό προβλέπει η ελληνική νομοθεσία.

 

Θεωρεί δηλαδή ότι είναι καλύτερα το παιδί να βρεθεί σε μονογονεΐκή οικογένεια παρά να έχει δύο γονείς του ίδιου φύλου», εξηγεί η Ειρήνη, η οποία δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό της και να φέρει στον κόσμο ή να υιοθετήσει ένα παιδί μαζί με τη σύντροφό της. «Τώρα είναι αργά. Ούτε βιολογικά μπορώ να κάνω παιδί ούτε νόμοι για υιοθεσία από άτομα του ίδιου φύλου πιστεύω να ψηφιστούν στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια, καθώς ακόμη και οι βουλευτές δέχονται πιέσεις από αλλού».

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Η απαξίωση από το οικογενειακό περιβάλλον

«Οταν η επιθυμία κάποιου να αποκτήσει παιδί είναι πολύ έντονη, θα επικεντρωθεί στον στόχο του, θα μαζέψει την ενέργειά του και θα τα καταφέρει. Ακόμη και εάν οι γονείς του, οι άνθρωποι που υποτίθεται τον αγάπησαν, δεν εγκρίνουν τον τρόπο ζωής του», εξηγεί ο Κωνσταντίνος, ο οποίος παντρεύτηκε πριν από πέντε χρόνια με τον σύντροφό του στην Ελβετία, έχουν υιοθετήσει παιδί και ζουν μόνιμα εκεί. Ο Κωνσταντίνος δεν έχει επαφή με τους γονείς του. Εχουν διακοπεί οι σχέσεις τους καθώς οι γονείς θεώρησαν ότι «δεν τους αγαπάει, αφού δεν τους κάνει το χατίρι να παντρευτεί γυναίκα και να τους κάνει εγγόνια». «Πραγματικά ποτέ δεν κατάλαβα εάν οι γονείς μου με αγάπησαν. Πάντα έκανα αυτό που ήθελαν αυτοί. Και όταν έκανα κάτι που δεν τους άρεσε, με απέρριπταν και με απαξίωναν, χωρίς να μπουν στη διαδικασία να με ρωτήσουν γιατί αισθάνομαι έτσι» λέει με πίκρα ο Κωνσταντίνος.

Η ΟΡΓΗ. Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις όπου ακόμη και τα παιδιά δεν επιτρέπουν στους γονείς τους να ζήσουν τη ζωή που θέλουν. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Εύης, η οποία είχε παντρευτεί και είχε αποκτήσει δύο κοριτσάκια (δίδυμα) και 15 χρόνια αργότερα αποφάσισε να χωρίσει από τον άνδρα της και να συζήσει με μια γυναίκα. «Είπα στις κόρες μου ότι αγαπάω μια γυναίκα και ότι θα μείνουμε μαζί. Εγινε χαμός στο σπίτι. Και δεν ήταν μόνο οι πρώτοι μήνες. Δεν το δέχθηκαν ποτέ» αναφέρει τη δική της εκμυστήρευση η Εύη. «Εντελώς αντίθετη αντιμετώπιση είχαν οι τρεις κόρες της συντρόφου της. Συζήτησαν με τη μητέρα τους, ενημερώθηκαν, άκουσαν τα συναισθήματά της, τα δέχθηκαν όμορφα. Ομως η σύντροφός μου ήταν από τις Βρυξέλλες. Τα κορίτσια της, αν και ήταν περίπου στην ίδια ηλικία με τα δικά μου, είχαν τελείως διαφορετικά βιώματα και κουλτούρα. Εκεί ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου είναι κάτι φυσιολογικό που γίνεται χρόνια. Τα ομόφυλα ζευγάρια είναι φυσιολογικά μέλη της κοινωνίας. Οι γείτονες δεν θα σχολιάσουν ποτέ κάποιον που θέλει να είναι ευτυχισμένος και δεν τους προκαλεί πρόβλημα».

http://www.tanea.gr/news/greece/article/5135874/egw-h-mama-kai-h-manoyla-moy/?fb_action_ids=10154311491365504&fb_action_types=og.likes&fb_ref=.U7E59TPzV2w.like

Is Homosexuality un-African?

21 varieties of traditional African homosexuality

Posted on January 30, 2014 by Colin Stewart

King Mwanga II of Buganda, the “gay king” who reportedly had sexual relations with men. (Photo courtesy of Sebaspace)

At least 21 cultural varieties of same-sex relationships have long been part of traditional African life, as demonstrated in anew report  that is designed to dispel the confusion and lies surrounding Uganda’sAnti-Homosexuality Bill.

The following discussion and the 21 examples are from that report, “Expanded Criminalisation of Homosexuality in Uganda: A Flawed Narrative / Empirical evidence and strategic alternatives from an African perspective,” which was prepared by Sexual Minorities Uganda:

In their work anthropologists Stephen Murray and Will Roscoe provide wide‐ranging evidence in support of the fact that throughout Africa”s history, homosexuality has been a ‘‘consistent and logical feature of African societies and belief systems.”

Thabo Msibi of the University of Kwazulu‐Natal documents many examples in Africa of same-sex desire being accommodated within pre-colonial rule.”

The work of Stephen O. Murray and Will Roscoe is cited in the new report by Sexual Minotrities Uganda on traditional forms of homosexuality in African cultures.

Deborah P. Amory speaks of ‘‘a long history of diverse African peoples engaging in same-sex relations.”

Drawing on anthropological studies of the pre-colonial and colonial eras, it is possible to document a vast array of same-sex practises and diverse understandings of gender across the entire continent.

Examples include:

1. One notably ‘‘explicit” Bushmen painting, which depicts African men engaging in same-sex sexual activity.
2. In the late 1640s, a Dutch military attaché documented Nzinga, a warrior woman in the Ndongo kingdom of the Mbundu, who ruled as ‘‘king” rather than ‘‘queen”, dressed as a man and surrounded herself with a harem of young men who dressed as women and who were her ‘‘wives”.
3. Eighteenth century anthropologist, Father J-B. Labat, documented the Ganga-Ya-Chibanda, presiding priest of the Giagues, a group within the Congo kingdom, who routinely cross-dressed and was referred to as ‘‘grandmother”.
4. In traditional, monarchical Zande culture, anthropological records described homosexuality as ‘‘indigenous”. The Azande of the Northern Congo ‘‘routinely married” younger men who functioned as temporary wives – a practise that was institutionalised to such an extent that warriors would pay ‘‘brideprice” to the young man”s parents.
5. Amongst Bantu-speaking Pouhain farmers (Bene, Bulu, Fang, Jaunde, Mokuk, Mwele, Ntum and Pangwe) in present-day Gabon and Cameroon, homosexual intercourse was known as bian nkû”ma– a medicine for wealth which was transmitted through sexual activity between men.
6. Similarly in Uganda, amongst the Nilotico Lango, men who assumed ‘‘alternative gender status” were known as mukodo dako. They were treated as women and were permitted to marry other men.
7. 

   In the former Kingdom of Dahomey, women could be soldiers (above) and older women would sometimes marry younger women, according to anthropologist Melville Herkovits.
   Same-sex relationships were reported amongst other groups in Uganda, including the Bahima, …
8. the Banyoro and …
9. the Baganda. King Mwanga II, the Baganda monarch, was widely reported to have engaged in sexual relations with his male subjects.
10. A Jesuit working in Southern Africa in 1606 described finding ‘‘Chibadi, which are Men attired like Women, and behave themselves womanly, ashamed to be called men”.
11. In the early 17th century in present-day Angola, Portuguese priests Gaspar Azevereduc and Antonius Sequerius encountered men who spoke, sat and dressed like women, and who entered into marriage with men. Such marriages were ‘‘honored and even prized”.
12. In the Iteso communities, based in northwest Kenya and Uganda, same-sex relations existed amongst men who behaved as and were socially accepted as women.
13. Same-sex practises were also recorded among the Banyoro and …
14. the Langi.
15. In pre-colonial Benin, homosexuality was seen as a phase that boys passed through and grew out of.
16. There were practises of female-female marriages amongst the Nandi and …
17.  Kisii of Kenya, as well as …
18. the Igbo of Nigeria,
19. the Nuer of Sudan and
20. the Kuria of Tanzania.
21. Among Cape Bantu, lesbianism was ascribed to women who were in the process of becoming chief diviners, known as isanuses.

In the 1600s in the Kingdom of Motapa in southern Africa (labeled “Monomotapa” on this map), Christian missionaries encountered cross-dressing men known as chibadi.

This is by no means an exhaustive list. Given the overwhelming evidence of pre-colonial same-sex relations which continued into the colonial and post-colonial eras, as well as historical evidence of diverse understandings of gender identity, it is clear that homosexuality is no more ‘‘alien” to Africa than it is to any other part of the world.

As stated by Murray and Roscoe: Numerous reports also indicate that in the highly sex-segregated societies of Africa, homosexual behaviour and relationships were not uncommon among peers, both male and female, especially in the years before heterosexual marriage. These kinds of relations were identified with specific terms and were to varying degrees institutionalized.

What the colonisers imposed on Africa was not homosexuality “but rather intolerance of it — and systems of surveillance and regulation for suppressing it.”

http://76crimes.com/2014/01/30/21-varieties-of-traditional-african-homosexuality/