Forum: La famiglia che cambia

http://www.rai.tv/dl/RaiTV/programmi/media/ContentItem-f0399088-e1fd-4183-a6b4-e0b2e2c58e3d.html#p=0

http://www.video.mediaset.it/video/forum/full/domenica-6-settembre_558043.html

Nello speciale appuntamento domenicale di Forum, intitolato "La famiglia che cambia",Barbara Palombelli ha così aperto il tema delle famiglie arcobaleno:

"Esistono due tribunali: un tribunale civile, necessario, ed un tribunale di coscienza, i cui limiti sono molto più difficili da superare."

(Barbara Palombelli)

www.videomediaset.it

Parte il filmato di un'intervista al senatore Sergio Lo Giudice e suo marito Michele Giarratano, genitori del piccolo Luca, nato negli Stati Uniti:

"Luca ha un doppio passaporto - dicono - ma negli Usa ha due papà, in Italia uno solo."

(Sergio Lo Giudice e Michele Giarratano)

queerblog.it

A fine servizio la conduttrice si rivolge a Mauro Cozzoli, docente di teologia morale, riguardo i bambini che definisce "nella terra di nessuno". 

Cozzoli afferma che "[...] si sconvolge l'ordine della natura [...] e ci si trova in questi ingorghi giudiziari."

(Mauro Cozzoli)

www.maurocozzoli.co.nr

Secondo Cozzoli, dunque, la soluzione non starebbe in ciò che si sta tentando di fare, e cioè nello sbloccare gli ingorghi una volta e per tutte, dando una giusta direzione a ciascun elemento in termini legislativi, bensì risolvere il problema a monte, e cioè, come vorrebbero in troppi, arrestare le cause che sconvolgono la quiete della natura: nascite "sconvolgenti", unioni "sconvolgenti", individui "sconvolgenti". 

Inizia la causa: nonna Anna contro il nipote Andrea, affidatole da bambino dai genitori. 

Dopo il matrimonio del nipote e la notizia dell'arrivo di un pronipote, salta fuori l'omosessualità di Andrea. La nuora partorisce ma rifiuta il bimbo e la storia si ripete: Anna si ritrova a crescere anche il piccolo Livio, mentre il padre è assente per dedicarsi alla musica, passione che col passare del tempo diventa il suo lavoro. 

Andrea attualmente ha un compagno stabile, Maurizio, che nonna Anna descrive così:

"Si è installato in casa con lui, si comporta da padre con il bambino ed è troppo effeminato." 

Ed in relazione a ciò aggiunge una preoccupazione riguardo le sue cattive influenze nei confronti del bambino. Due elementi tra i quali trovo difficile vederci una qualche relazione.

Andrea e Maurizio vogliono andare in America per provare ad avere un figlio ed Annachiede l'affidamento esclusivo del minore.

Claudio Rossi Marcelli, giornalista di Internazionale, afferma ciò che la storia in questione in più punti dimostra: la facoltà di concepire non è un atto di responsabilità nei confronti del bambino.

(Claudio Rossi Marcelli, Manlio, suo marito, ed i loro tre figli)

gaywithkids.com

La Palombelli ricorda Marco, un ragazzo del pubblico, che in una precedente puntata fece coming-out per la prima volta.

Interviene il giornalista Pierluigi Diaco, che già all'inizio aveva affermato come la sessualità non sia una patente d'identità:

"Saremo un paese normale quando la sessualità sarà un dettaglio."

Certo, ma allo stato attuale delle cose parlarne tanto - se fatto nel modo giusto - può aiutare molte persone a capire e capirsi.

(Pierluigi Diaco)

www.davidemaggio.it

Barbara Palombelli, rivolgendosi a Mauro Cozzoli, afferma che il Papa si è detto più volte aperto nei confronti degli omosessuali il quale dice di avvalersi del principio di non discriminazione:

"Gli omosessuali hanno subito discriminazioni e noi come Chiesa ci siamo arrivati in ritardo."

Un'ottima partenza, uno spiraglio di apertura, che di colpo viene otturato:

"Ma il principio di non discriminazione non può contravvenire al principio di realtà, che è incontrovertibile."

"La realtà è questa." chiude Diaco.

Poi il filmato dell'intervista a Raphaelle Hoedtz e Giuseppina La Delfa, presidentessa dell'Associazione italiana Famiglie Arcobaleno, che - ricordano in studio - vanta l'iscrizione di 924 singoli associati.

Raphaelle spiega le loro difficoltà nel cercare di avere un figlio:

"Se sei fortunato la prima volta con mille euro ti va bene. Noi abbiamo provato diciassette volte."

(Giuseppina La Delfa, Raphaelle Hoedtz e i loro figli)

www.ilcittadinoonline.it

È la volta della poliziotta Stefania Pecchini, che parla del difficile percorso fisico e psicologico che l'ha portata ad un cambio di sesso. Anche la figlia, in studio accanto al genitore, racconta la sofferenza provata nel vedere il graduale processo di cambiamento, ma entrambe dichiarano una totale assenza di transfobia da parte di amici e familiari e di un'attuale condizione di serenità. 

(Stefania Pecchini)

www.matesenews.it

La Palombelli a Mauro Cozzoli:

"Monsignore, se si cambia sesso si può rimanere genitore?"

"Io non la conosco (rivolgendosi a Stefania), quindi sto con il Vangelo: non giudicate.

"Ma è giusto il matrimonio omosessuale?"

Una domanda che non andrebbe fatta, mai, in nessun caso. E sono alquanto prevedibili le affermazioni discriminatorie e confuse che ne seguono:

"No, la famiglia omosessuale non esiste. Sul piano evangelico una persona che fa un matrimonio omosessuale io non la giudico, ma, su un piano oggettivo, la famiglia omosessuale sì: quindi istituzione giuridica sì, generativa no."

Diaco: 

"Posizione del monsignor molto avanzata."

Avanzata sì rispetto al pensiero preponderante all'interno della Chiesa ed in riferimento solo all'ultima affermazione. Ma a sentir dire che la famiglia omosessuale non esiste mi è venuto tristemente da ridere. Il non pronunciarsi poi in un giudizio, non comporta necessariamente un'accettazione. E soprattutto: dare un giudizio su qualcosa che un attimo prima si è affermato non esistere...

...ma vox Cozzoli, vox populi: la bilancia - ahinoi - si esprime a favore di nonna Anna. 

Barbara Palombelli un attimo prima di lanciare la pubblicità dà un consiglio ad Andrea eMaurizio:

"Pensateci, prima di andare in America, a fare un altro figlio!"

visconti.blogautore.espresso.repubblica.it

La sentenza rigetta la richiesta di Anna, ma anche quella di Andrea e Maurizio di portare Livio in America, in quanto arrecherebbe instabilità alla vita del bambino. Il bambino resta con la madre ed entrambi i genitori devono prendersene cura.
Tutto ciò, secondo il giudice, prescinde dall'orientamento sessuale:

"L'orientamento del genitore nulla ha a che fare con l'essere buoni o cattivi genitori."

Love Story Berlin 1942- English

σχετικά με την ιστορία της γνωριμίας και της ερωτικής σχέσης μιας Γερμανίδας Εβραίας και μιας Γερμανίδας μη-Εβραίας παντρεμένης με ναζί στρατιωτικό, στο Βερολίνο στη διάρκεια του 2ου ΠΠ.

 μια 82χρονη  μιλάει για τη ζωή της και τη λεσβιακή επιθυμία μέσα στο εφιαλτικό περιβάλλον της ναζιστικής κοινωνίας...

NOI VOGLIAMO IL MATRIMONIO / LETTERA APERTA DELLE ASSOCIAZIONI LGBTI E PER I DIRITTI AL PRESIDENTE DELLA REPUBBLICA MATTARELLA:

UNIONI CIVILI: LE ASSOCIAZIONI LGBT NON FANNO ACCORDI CON NESSUNO

In questi giorni sono circolate diverse interpretazioni e affermazioni sul ruolo politico che stanno svolgendo le associazioni lgbt e per i diritti civili rispetto alla discussione sul ddl Cirinnà sulle unioni civili. Per ristabilire un po’ di verità, ci teniamo a ribadire che:

1 – L’unica legge che può avere il nostro sostegno è quella del matrimonio egualitario, che estende anche alle famiglie costituite da persone omosessuali e transessuali tutti i diritti e tutti i doveri riconosciuti oggi alle famiglie cosiddette tradizionali.

2 – Il Pd ha deciso di proporre un progetto di legge sulle unioni civili "alla tedesca", che non è il nostro orizzonte e non è frutto di alcuna mediazione o accordo tra noi e il partito di governo, nel pieno e legittimo rispetto dei reciproci ruoli, rappresentanze e funzioni.

3 – Le associazioni hanno naturalmente risposto all’invito di partecipare a un tavolo istituito dalla segreteria del Pd, cui l’unica funzione è stata quella di informarci sulle decisioni che via via assumeva il partito di governo e i relativi passaggi parlamentari.

4 -  Il PD ha ripetutamente affermato che il testo Cirinnà era il massimo della mediazione possibile e di privilegiare la via parlamentare a quella della iniziativa di governo per evitare mediazioni al ribasso. Le associazioni hanno sempre preso atto e ribadito testardamente la loro posizione sul matrimonio egualitario.

5 – Il testo base votato dalla Commissione Giustizia del Senato, rappresenta per noi già una mediazione al ribasso consumatasi all’interno del Pd, ne abbiamo evidenziato più volte la visione arretrata rispetto a quello che sta avvenendo nel mondo, dove oggi si approvano solo leggi per il matrimonio egualitario. Ricordiamo a tutti i risultati del referendum in Irlanda e la decisione della Corte Suprema degli USA. Quel testo comunque, se rimarrà intatto, può rappresentare un primo timido passo in avanti, per questo abbiamo deciso di non innescare una campagna sociale contraria al provvedimento.

Speriamo che questa presa di posizione serva a chiarire che le associazioni lgbt e per i diritti civili non partecipano a tavoli di svendita dei diritti e di arretramento rispetto all’obiettivo del matrimonio egualitario.

Agedo

Arcigay

ArciLesbica

Associazione Radicale Certi Diritti

Equality Italia – Rete per i diritti civili

Famiglie Arcobaleno

http://espresso.repubblica.it/attualita/2015/09/01/news/unioni-civili-le-associazioni-lgbt-smentiscono-la-cirinna-con-noi-concordata-nessuna-modifica-1.227164

LETTERA APERTA DELLE ASSOCIAZIONI LGBTI E PER I DIRITTI

AL PRESIDENTE DELLA REPUBBLICA MATTARELLA:

SI FACCIA GARANTE DELLA COSTITUZIONE

E CI GARANTISCA UGUAGLIANZA E PARI DIGNITÀ SOCIALE

Al Presidente della Repubblica Italiana

Dott. On. Sergio Mattarella

Palazzo del Quirinale

Piazza del Quirinale

00187 Roma

Illustrissimo Presidente,

con la riapertura dei lavori parlamentari riprende la discussione del disegno di legge Cirinnà che il movimento LGBTI è chiamato a subire, un compromesso tra l'attuale negazione dei nostri diritti e quella che resta per noi l'unica soluzione in grado di garantire una piena parità e dignità tra cittadine e cittadini di questo Paese: il matrimonio egualitario.

In queste ore, puntualmente, è ricominciato il balletto delle pressioni e delle minacce per affossare il disegno di legge Cirinnà svuotandolo di quei contenuti che, nella sua formulazione originaria, lo rendevano un appena sufficiente punto di partenza per un confronto futuro sulla piena uguaglianza.

I più alti vertici del clero e forze politiche esterne e interne alla stessa maggioranza si stanno adoperando per perpetrare la discriminazione a milioni di cittadine e cittadini basandosi su un'arbitraria, falsa e strumentale lettura della nostra Carta Costituzionale.

Lei, Illustrissimo Presidente, è stato il primo nella storia repubblicana a pronunciare nel Suo discorso di insediamento alle Camere parole inerenti tale discriminazione, sollecitando il legislatore a intervenire con solerzia in materia come per altro richiesto nel 2010 dalla Corte Costituzionale di cui Lei ha fatto parte.

In quanto massimo garante della nostra Carta, a Lei oggi ci rivolgiamo con sfiducia e preoccupazione. Preoccupazione per la vita e la dignità nostra e delle nostre famiglie, che rischiano per l’ennesima volta di essere svendute per giochi di equilibri politici e ricerca di facile consenso elettorale.

A Lei ci rivolgiamo affinché, con la Sua autorevolezza e nell’ambito delle Sue prerogative costituzionali, invii un messaggio alle Camere per sollecitare l’urgente rispetto delle sentenze 138/2010 e 170/2014 della Corte Costituzionale nonché la recente sentenza Oliari vs Italia della Corte EDU.

Crediamo che la gravità della situazione sociale – la reiterata violazione del diritto umano fondamentale delle persone omosessuali alla vita familiare – e istituzionale, ben rappresentata dall’indifferenza mostrata per 5 anni dal Parlamento rispetto alla suddetta sentenza della Corte Costituzionale, renda un Suo messaggio assolutamente necessario.

Pari dignità sociale e uguale trattamento davanti alla Legge, come prevede quell’articolo 3 della nostra Costituzione che in tanti, troppi, fingono non esistere impegnati come sono nell’interpretare a proprio piacimento l’articolo 29. Questo chiediamo Illustrissimo Presidente, nulla di meno, nulla di più.

03 settembre 2015

Agedo, Anddos, Antéros LGBTI Padova, Arci, Arcigay, ArciLesbica, Associazione Radicale Certi Diritti, Azione Gay e Lesbica, Befree cooperativa sociale contro tratta, violenza e discriminazioni, CILD, Circolo di cultura omosessuale Mario Mieli, Circolo Tondelli LGBTI, Condividilove, Coordinamento Torino Pride, Edge, Equality Italia, Esedomani Terni, Famiglie Arcobaleno, Gay Center, I mondi diversi, Ireos, La Fenice Gay, Larcobaleno – LUISS Students Association, Love Out Law, MIT, Polis aperta

Πότε πρέπει να ξεκινήσει η θεραπεία για το AIDS / HIV, τα βασικά

Πρώτη καταχώρηση: Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015, 07:23

Μια μεγάλη διεθνής μελέτη με στόχο την απάντηση στο ερώτημα πότε πρέπει ένας φορέας του HIV να ξεκινήσει τη θεραπεία για το ΑIDS, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι όσο πιο γρήγορα το κάνει τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα.

Πιο συγκεκριμένα, βρέθηκε ότι τα άτομα που ξεκίνησαν την αγωγή ενώ το ανοσοποιητικό τους σύστημα ήταν δυνατό ήταν λιγότερο πιθανό να αναπτύξουν AIDS ή κάποια άλλη ασθένεια, σε σύγκριση με αυτούς που περίμεναν οι αιματολογικές εξετάσεις να δείξουν την αποδυνάμωση του ανοσοποιητικού τους προκειμένω να ξεκινήσουν θεραπεία.

Αν και πρόκειται για προκαταρτικά ευρήματα, κρίθηκαν από τους ειδικούς τόσο ισχυρά και σημαντικά, έτσι ώστε η μελέτη να σταματήσει ένα χρόνο πριν από την προγραμματισμένη λήξη της προκειμένω να έχουν όλοι οι συμμετέχοντες πρόσβαση στη θεραπεία άμεσα, ενώ παράλληλα, οι ερευνητές θα παρακολουθούν την πορεία της υγείας τους.

Οι τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες στις ΗΠΑ συστήνουν ήδη την πρώιμη θεραπεία του HIV, αλλά τα παρόντα ευρήματα θα μπορούσαν να τροποποιήσουν την φροντίδα όσων έχουν προσβληθεί από τον HIV σε άλλες χώρες.

Ο HIV μπορεί να μην πυροδοτήσει την εμφάνιση συμπτωμάτων για πολλά χρόνια, γεγονός που εγείρει το ερώτημα του πόσο σύντομα μετά τη διάγνωση οι ασθενείς θα πρέπει να ξεκινήσουν μια ακριβή αγωγή με πιθανές παρενέργειες. Προηγούμενες μελέτες έχουν ξεκαθαρίσει ότι η πρώιμη θεραπεία μειώνει δραματικά την εξάπλωση του ιού από ένα φορέα στο σεξουαλικό του σύντροφο. Υπήρχαν όμως μέχρι στιγμής πολύ λιγότερα δεδομένα σχετικά με τα οφέλη της θεραπείας για τον ίδιο το φορέα.
Στη νέα μελέτη η οποία προσπάθησε να απαντήσει το παραπάνω ερώτημα συμμετείχαν υγιείς φορείς, οι οποίοι χωριστήκαν με τυχαίο τρόπο σε δύο ομάδες. Στην πρώτη ξεκινούσαν άμεσα την αγωγή και στη δεύτερη περίμεναν μέχρι να πέσουν ανησυχητικά τα επίπεδα των CD4 κυττάρων, τα οποία συνιστούν ένα δείκτη της υγείας του ανοσοποιητικού.

Ενώ στις ΗΠΑ οι κατευθυντήριες οδηγίες συστήνουν την έναρξη της θεραπείας άμεσα μετά τη διάγνωση, ανεξάρτητα από τα επίπεδα των CD4, οι κατευθυντήριες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας συστήνουν την έναρξη της θεραπείας όταν τα επίπεδα των CD4 φτάσουν στο 500 ή και χαμηλότερα. Στην πραγματικότητα όμως, κάτι τέτοιο δε συμβαίνει στις φτωχές χώρες όπου τα άτομα αρρωσταίνουν πριν λάβουν θεραπεία και η χρηματοδότηση της φροντίδας υγείας είναι περιορισμένη.
Ακόμα όμως και στις ΗΠΑ είναι πολλά τα άτομα που δε λαμβάνουν τη φροντίδα που χρειάζονται. Σύμφωνα με τις αρμόδιες πηγές μάλιστα, μόνο το 30% των αμερικανών με HIV έχουν καταφέρει να θέσουν υπό έλεγχο τον ιό.

Στη μελέτη συμμετείχαν 4. 685 άτομα από 35 χώρες, τα οποία είχαν διαγνωστεί με λοίμωξη από HIV, αλλά τα επίπεδα των κυττάρων CD4 ήταν φυσιολογικά και δεν είχαν πάρει ποτέ αντιρετροϊκή αγωγή. Οι ερευνητές παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες και κατέγραψαν τους θανάτους, την πορεία των ασθενειών που σχετίζονταν με το AIDS, καθώς και την εμφάνιση σοβαρών προβλημάτων υγείας, όπως είναι ο καρκίνος.

Βρέθηκε ότι μέσα σε μια χρονική περίοδο 3 ετών ο κίνδυνος σοβαρής ασθενείας ή θανάτου μειώθηκε κατά 53% στην ομάδα που έλαβε άμεσα θεραπεία. Σε γενικές γραμμές τα ποσοστά θανάτων και ασθενειών ήταν χαμηλά και στις δυο ομάδες δεδομένου ότι οι συμμετέχοντες που έλαβαν μέρος στη μελέτη ήταν υγιείς. Συνολικά ο θάνατος ή η ασθένεια προέκυψε σε 41 περιπτώσεις στην ομάδα της άμεσης θεραπείας και σε 86 περιπτώσεις στην ομάδα της καθυστερημένης θεραπείας.

Περεταίρω έρευνα χρειάζεται ώστε να εξεταστεί εξονυχιστικά εάν τα ευρήματα αυτά έχουν εφαρμογή και στα άτομα με τα υψηλότερα επίπεδα των CD4 κυττάρων.

Οι συγγραφείς της μελέτης δηλώνουν ακόμα σχετικά ανήσυχοι για το γεγονός ότι χορηγούν θεραπεία σε όλους, αλλά επισημαίνουν ότι τα ευρήματα τους δίνουν ακόμα ένα κίνητρο για τακτικό προληπτικό έλεγχο. Όσο πιο νωρίς γίνει η διάγνωση τόσο περισσότερο μπορεί ένας φορέας του HIV να επωφεληθεί από την αντιρετροϊκή αγωγή.


Πηγή : hosted.ap.org
Το άρθρο επιμελήθηκε ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr

http://www.zougla.gr/sexuality/article/pote-prepi-na-ksekinisi-i-8erapia-gia-to-aids

http://www.unaids.org/en/resources/documents/2015/15_by_15_a_global_target_achieved

Posted by: Zak Kostopoulos 01/09/2015 in featured, gay health & hiv/aids

http://www.avmag.gr/av/57079/back2basics-hiv-ta-vasika/

Στη στήλη αυτή έχουμε καλύψει διάφορα θέματα που αφορούν είτε τον HIV γενικά, είτε την ζωή με αυτόν, από απλά μέχρι αρκετά εξειδικευμένα. Όμως καλό είναι κάπου – κάπου να υπενθυμίζουμε ή να μαθαίνουμε (γιατί πολύς κόσμος εξακολουθεί ακόμη να μην ξέρει) και τα βασικά.

Επειδή λοιπόν είναι και τέλος καλοκαιριού, ακόμα ζεσταινόμαστε, μπορεί να είμαστε ακόμα σε mood διακοπών και δεν είμαστε για “βαριά” θέματα και επειδή αν με ρωτήσουν άλλη μια φορά αν ο HIV κολλάει με το σάλιο νομίζω ότι θα αυτοαναφλεχθώ, πάμε “Back to basics” που λένε και οι Αμερικάνες.

Που βρίσκεται και πως μεταδίδεται: Ο HIV βρίσκεται στο αίμα, το σπέρμα, τα κολπικά υγρά, το μητρικό γάλα και την βλέννη εσωτερικά στον πρωκτό. Για να μεταδοθεί ο HIV θα πρέπει ένα από αυτά τα υγρά να εισέλθει στον οργανισμό μας (μέσα από αμυχές, πληγές κλπ). Άρα μεταδίδεται με επαφή αίμα με αίμα, σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλάξεις, κοινή χρήση σύριγγας και από τη μητέρα στο παιδί (κατά την διάρκεια του τοκετού και από τον θηλασμό). Η μετάδοση από μετάγγιση αίματος έχει πλέον, λόγω των ελέγχων, σχεδόν εξαλειφθεί.

Χρειάζεται εκτός από τα παραπάνω, να γνωρίζουμε πως ο HIV εφόσον εκτεθεί στην ατμόσφαιρα, επιβιώνει για κάποια δευτερόλεπτα μόνο και άρα η μετάδοση γίνεται απευθείας από άτομο σε άτομο ή μέσω σύριγγας. Στην σύριγγα εάν εγκλωβιστεί εσωτερικά αίμα, μπορεί να επιβιώσει ο ιός για περισσότερο. Οι οροθετικοί/οροθετικές που είναι σε αγωγή και έχουν μη ανιχνεύσιμο ιικό φορτίο (ποσότητα του ιού στον οργανισμό) πρακτικά δεν θεωρούνται καν μεταδοτικοί λόγω του χαμηλού φορτίου (δεν επαρκεί για μετάδοση).

Πως ΔΕΝ μεταδίδεται: Ο HIV δεν μεταδίδεται με κοινωνικές επαφές, άγγιγμα, φιλιά, με κοινή χρήση τουαλέτας, σκευών εστίασης, πετσέτας, με το να ζούμε ή δουλεύουμε στον ίδιο χώρο με οροθετικά άτομα. Όσο αφορά στο στοματικό σεξ θεωρείται χαμηλού κινδύνου και είναι σπάνια καθώς υπάρχει πιθανότητα έκθεσης μόνο αν υπάρχει κάποιου είδους ανοιχτή πληγή στο στόμα (ουλίτιδα, άφτρες κλπ) και μέσω αυτής περάσει στο αίμα ο ιός.

Προφύλαξη μετά την έκθεση (PEP): Εάν πιστεύεις πως μπορεί να έχεις εκτεθεί στον HIV, (επικίνδυνη επαφή, ατύχημα) υπάρχει η επιλογή της αγωγής για “Προφύλαξη μετά την έκθεση στον HIV (PEP)”. Πρόκειται για την χορήγηση αντιρετροϊκής αγωγής η οποία εάν ξεκινήσει μέσα στις 72 πρώτες ώρες από την επαφή υπάρχουν καλές πιθανότητες να μπορέσει να αποτρέψει την εγκατάσταση του ιού στο νέο σώμα. Η αγωγή αυτή κρατάει για ένα μήνα και ενδέχεται να έχει παρενέργειες.

Για την PEP μπορείς να απευθυνθείς στα Παθολογικά Εξωτερικά Ιατρεία οποιουδήποτε κρατικού νοσοκομείου. Θα σου ζητηθεί να περιγράψεις την επαφή, ώστε να κρίνει ο/η γιατρός την επικινδυνότητα, άρα και την ανάγκη για PEP. Ωστόσο, επειδή πολλοί γιατροί είτε δεν γνωρίζουν είτε δεν είναι συνεργάσιμοι, μπορείς να απευθυνθείς σε μια Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων, εάν υπάρχει στην περιοχή σου. Η PEP παρέχεται δωρεάν. Για περισσότερες πληροφορίες, γραμμή για το AIDS: 210 7777777.

Άλλο HIV και άλλο AIDS: Ο HIV είναι ο ιός που μπορεί να προκαλέσει το AIDS. Όταν λέμε ότι κάποια ή κάποιος είναι οροθετικός σημαίνει ότι έχει τον ιό HIV. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι νοσεί. AIDS ονομάζεται η νόσος, δηλαδή η κατάσταση κατά την οποία το άτομο νοσεί. Άρα είναι λάθος να λέμε ότι “έχει AIDS” άτομο που δεν νοσεί ή “κόλλησε AIDS”. Ο HIV είναι ο ιός και αυτός που μεταδίδεται. Σήμερα, με την εξέλιξη της αντιρετροϊκής θεραπείας, ένα οροθετικό άτομο που ακολουθεί σωστά την φαρμακευτική αγωγή του δεν κινδυνεύει να νοσήσει και μπορεί να έχει καλή ποιότητα και κανονικό προσδόκιμο ζωής.

Τέλος, επειδή κάνει ζέστη και νιώθουμε σέξι καλό είναι να φροντίζουμε να έχουμε πάντα μαζί μας προφυλακτικά και λιπαντικό με βάση το νερό (τα λιπαντικά με βάση το λάδι μπορεί να αλλοιώσουν και να κάνουν πιο εύκολο να σπάσει το προφυλακτικό). Αποφεύγουμε όμως να τα έχουμε εκτεθειμένα στον ήλιο και σε υψηλές θερμοκρασίες, να τα έχουμε για ώρες σε τσέπες στενές ή πορτοφόλια όπου μπορεί να υπάρχει τριβή καθώς επίσης είναι παράγοντες που μπορεί να τα αλλοιώσουν, όπως και αποφεύγουμε να αγοράζουμε από σημεία (π.χ περίπτερα) που τα έχουν εκτεθειμένα στον ήλιο.

 Σε αυτή τη στήλη μπορείτε να μας στέλνετε οποιαδήποτε απορία έχετε για τον HIV, τη μετάδοσή του, και καθημερινά θέματα που αφορούν στη ζωή ενός οροθετικού. Συμπληρώστε τη φόρμα κάνοντας κλικ εδώ.

THE FEAR THAT YOUR SEXUAL ORIENTATION OR GENDER IDENTITY WILL BE USED AS A WEAPON AGAINST YOU IS A HORRIFYING POSSIBILITY

The dangerous message media outlets like Gawker send when they out people

Updated by German Lopez on July 17, 2015, 2:30 p.m. ET @germanrlopez german.lopez@vox.com

http://vidto.me/2h8x1jmsec6f.html

Shutterstock

Gawker on Thursday published (and on Friday took down) a controversial story apparently outing a married man who, the story claimed, hired a male escort behind his wife's back. The story had many problems — including the question of whether the subject is prominent enough to be covered at all. But for the LGBTQ community in particular, the story brings back memories of people effectively weaponizing a person's sexual orientation or gender identity for blackmail and other threats.

This is not some sort of theoretical problem for LGBTQ people. This was particularly common in the 1980s and '90s, when society was less accepting of LGBTQ rights and outing someone could ruin a person's life and career. And it's a major concern that, as a gay man, I have heard from nearly every LGBTQ person I have personally interacted with in my life. Whether it's the threat of being outed as a teenager or as an adult, the fear that your sexual orientation or gender identity will be used as a weapon against you is a horrifying possibility.

For me, it's one of the reasons I was afraid to come out to anyone until my senior year of high school. I was afraid not only that whoever I told would reject me, but that they would turn around and use the knowledge of my gayness to make other people reject me. It was perfectly reasonable in my insecure teenage mind that I would quickly become the laughingstock of the entire school and my family if anyone found out I was gay.

It was one of the reasons I felt the need to seclude myself in online video games where I could anonymously tell people I'm gay — I knew I couldn't be myself in real life, so why bother with the real world? And this seclusion only led to depression, which I only managed to free myself of after I came out.

I was fortunate enough that when that happened, no one rejected me. But many people do not live in that reality. Many LGBTQ people live in places, have families, or work in environments that are not accepting of different views on sexuality or gender. These are the kind of conditions that would push someone to, for example, remain in the closet for all his life, get married to someone of the opposite sex, and hire escorts behind his spouse's back — risking literally ruining everything he loves in his life because he fears being honest with those around him.

And when a media outlet outs someone and potentially ruins his life, it only reinforces the fears — by confirming there are still prominent spaces that aren't afraid to needlessly shred someone's life for traffic.

Outing someone serves little purpose — except playing into stereotypes

David Silverman/Getty Images

In fact, the idea of outing someone for a story is something that Tracy Moore covered for Gawker Media's own Jezebel. Moore criticized Grantland's now-infamous 2014 article "Dr. V's Magical Putter" after the subject of the piece, a transgender woman, killed herself because, among several issues, she was afraid she would be outed. Moore wrote in no uncertain terms:

Don't out someone who doesn't want to be out. The end. Everyone has a right to privacy when it comes to their gender identity or sexual orientation, and beyond this, the trans status is not relevant…

This is the sort of stuff that comes up, by the way, in 101 ethics classes: Say you're called to cover the story of a hero who saved a drowning man from an icy river, and in the course of reporting you determine the hero is also gay, and would prefer to remain anonymous for privacy reasons. Do you report on it? The answer, of course, is no, you don't report that detail, because the hero being gay is irrelevant to the story. But real-life scenarios are not so simple.

The second part of Moore's comments gets to the broader point: What purpose does outing someone as LGBTQ serve? Does it give the world any useful information knowing someone's sexual orientation or gender identity? If a journalist wants to break a person's privacy, it needs to be in the public interest in some way — and I'm not seeing how this aspect of a person's life can be relevant (and another Gawker Media writer apparently didn't in another case, either). While there may be some compelling arguments for outing certain public or elected figures — particularly those who support anti-LGBTQ policies — none of those arguments exist in Gawker's recent piece.

And there are many more reasons to not out someone. For one, it plays into the idea that being gay is something to be ashamed of. There is a subtext to stories like Gawker's, and that is that the person committed two major offenses: He cheated on his wife, and he cheated with a man instead of a woman. The latter, of course, implies that there is something doubly wrong with same-sex infidelity. This isn't usually explicit in these stories, but sexual orientation is often emphasized very heavily — and unless it's something to be ashamed of, there's really no reason to bring it up in a story that is supposed to embarrass someone for doing wrong.

Outing can also literally endanger people's lives. For a segment of the population that already faces a high risk of suicide and discrimination, that should be the primary concern of any ethical journalist.

Fear of rejection literally causes LGBTQ people to commit suicide

Shutterstock

The fear of rejection — particularly family rejection — is one of the main fears LGBTQ people deal with before they come out. And there's a good reason for this: By several metrics, family rejection can significantly worsen a person's life.

Take, for example, the homelessness statistics. When LGBTQ people are rejected by their families, they face the real threat of being kicked out of their homes. LGBTQ people make up roughly 4 percent of the population but about 40 percent of homeless agencies' clientele, according to the Williams Institute, an LGBT-focused think tank. The top two reasons for homelessness involve family rejection: 46 percent of LGBTQ youth who are homeless or at risk of becoming homeless ran away because of family rejection of their sexual orientation or gender identity, and 43 percent were forced out by their parents, the Williams Institute found.

WHAT IF SOMEONE EXPOSES ME, AND MY FAMILY REJECTS ME, AND I'M LEFT WITHOUT A HOME?

Fears about this type of backlash can follow a young gay or trans person before he decides to come out: What if someone exposes me, and my family rejects me, and I'm left without a home? While I personally never experienced this fear, it's one I've heard from several LGBTQ people. And this is only one of several concerns LGBTQ people face when they're rejected by friends, spouses, and family — others include the possibility of divorce, physical or emotional abuse, and blackmail.

If someone is outed and rejected, it can even pose a serious risk to someone's mental health. Gay, lesbian, and bisexual young adults who reported higher levels of family rejection during adolescence were 8.4 times more likely to report having attempted suicide and 5.9 times more likely to report high levels of depression than peers who reported no or low levels of family rejection, according to one study from San Francisco State University researchers. And trans and gender nonconforming people who report family rejection were 59 percent more likely to attempt suicide than those who don't, according to the 2011 National Transgender Discrimination Survey.

These are the statistics a media outlet should consider before outing someone. It canliterally lead to someone's death. In fact, in the case of Grantland's Dr. V story, it actually happened, inspiring several media outlets, including some on Gawker Media, to consider the journalistic ethics of covering LGBTQ people.

It's too easy as a journalist to forget that the subjects you're writing about are real people with real lives, families, and careers. But the troubling statistics and historical examples, especially for LGBTQ people, show that journalists simply can't afford to forget.