CLOSET,ARMARIO,....ΝΤΟΥΛΑΠΑ

Dall’India giunge uno spot che invita a fare coming out, utilizzando l’immagine dell’armadio. Non è la prima volta che si fa ricorso a tale idea: anche in Brasile e in Israele sono stati realizzati spot simili.

Nigiiro Kazoku, a Japanese LGBT parents group

Greetings from Ono-Haru, Tokyo:

My name is Ono-Haru. I'm the organizer of "Nigiiro Kazoku (Rainbow Family in English)" from Japan. We are a Japanese LGBT parents group.
I found out about the International Family Equality Day on you web site.
So this year on May 5th, we as a Japanese LGBT parents group, would like to take part by have our first picnic with LGBT parents and friends at Tokyo, Japan.
We would love to send some pictures and report about the picnic.
In Japan, few people know of the existence of  LGBT people and it rights. It's is very difficult for LGBT parents to come out in public. However, bit by bit we would like to change the situations.
Please let me know your thoughts.
Regards,

Ono-Haru
Rainbow Family
http://queerfamily.jimdo.com/

P.S.
It is very encouraging for me to know that on the same day, all around the world, many LGBT friends and families are gathering together.
Thank you for planing this wonderful event!

Ισπανία: Τρανς γυναίκα δικαιώθηκε δικαστικά για την παροχή συντάξεως χηρείας.

   
María Rosa had been with her de facto partner for more than six years when he passed away. Photo:mrhayata/Flickr

Μετάφραση για το transs.gr
*Τζένη Πατεράκη


    Η María Rosa V.G., τρανς γυναίκα από την Ισπανία, κέρδισε δικαστική μάχη που κράτησε για δέκα ολόκληρα χρόνια από το 2003, για να πάρει σύνταξη χηρείας μετά από αλλεπάλληλες αρνήσεις σε αυτό το δικαίωμά της.

    Το ενδιαφέρον είναι ότι στις προηγούμενες δίκες, το δικαστήριο αρνήθηκε την σύνταξη, διότι δεν είχαν αποκτήσει μαζί παιδιά με τον επί μακρόν σύντροφό της ο οποίος πέθανε το 2003. Έτσι μετά όλων αυτών η María Rosa απευθύνθηκε στο συνταγματικό δικαστήριο της χώρας.

Η María Rosa, η οποία είχε προχωρήσει σε επέμβαση επαναπροσδιορισμού του φύλου της το 1997, προέβαλλε το επιχείρημα ότι τα προηγούμενα δικαστήρια εσφαλμένα δεν έλαβαν υπόψη τους ότι δεν θα μπορούσε να αποκτήσει με φυσικό τρόπο παιδί και ότι αυτό συνιστά γι' αυτήν άνιση μεταχείριση.

Σύμφωνα με τον Ισπανικό νόμο, σύνταξη χηρείας δίδεται στον/στη σύντροφο εάν ζουν μαζί τουλάχιστο για έξι χρόνια και έχουν αποκτήσει παιδί.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο θεώρησε την έφεση της María Rosa δίκαιη δοθέντος ότι δεν θα μπορούσε το ζεύγος να αποκτήσει παιδί με φυσικό τρόπο και με δεδομένο ότι ζούσαν μαζί το χρονικό διάστημα που απαιτεί ο νόμος.

Έτσι πλέον σύμφωνα με την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου αναθεώρησε τις προηγούμενες αποφάσεις και αποφάσισε ότι η τρανς γυναίκα δικαιούται συντάξεως χηρείας.

Σε μία παρόμοια απόφαση τον Φεβρουάριο για ζευγάρια του ιδίου φύλου, το δικαστήριο αποφάσισε ότι -με το ίδιο σκεπτικό- και τα ομόφυλα ζευγάρια που συμβιούνε για έξι χρόνια μαζί δικαιούνται συντάξεως χηρείας. 

η νέα ταινία του Παναγιώτη Ευαγγελίδη "They glow in the dark"

Μετά την πρεμιέρα της στο φετινό φεστιβάλ OUTVIEW, από αύριο η νέα ταινία του Παναγιώτη Ευαγγελίδη "They glow in the dark" σε συγκεκριμένες ημέρες προβολών στο ΔΑΝΑΟ. 

Ο Μάικλ και ο Τζιμ είναι δύο μεσήλικες γκέι φίλοι που έχουν χαθεί για πάνω από είκοσι χρόνια μέχρι που ο Μάικλ ψάχνει και βρίσκει τον Τζιμ, που έχει επιστρέψει στην οικογένειά του άρρωστος με Aids, άνεργος και με διαλυμένη ζωή. Του προτείνει να ενώσουν τις τύχες τους και να πάνε να ζήσουν στη Νέα Ορλεάνη, που είναι η αγαπημένη πόλη του Μάικλ, εκεί όπου έφηβος κατέφυγε - όταν το έσκασε από το σπίτι του- και όπου για χρόνια έζησε πουλώντας το κορμί του. Φτάνουν στη Νέα Ορλεάνη αμέσως μετά τον τυφώνα Κατρίνα και προσπαθούν να επιβιώσουν φτιάχνοντας και πουλώντας κουκλάκια. Κουβαλάνε και οι δύο ένα παρελθόν που από την μία τους πονάει, ενώ από την άλλη τους βοηθάει να βρίσκουν το κουράγιο να συνεχίζουν παρά τη δύσκολη οικονομική κατάσταση και τα προβλήματα υγείας τους, ζώντας μέρα με την ημέρα, σαν κομήτες που λάμπουν για μερικές στιγμές καθώς πέφτουν από το στερέωμα.

Κάμερα -- Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Ευαγγελίδης
Παραγωγός: Αμάντα Λιβανού, Παναγιώτης Ευαγγελίδης
Εμφανίζονται: Michael Sterling, Jim Baysinger
Μοντάζ: Αρασέλη Λαιμού
Μουσική: Jim Baysinger

πόσο περήφανοι είμαστε για τις οικογένειές μας!

Το πανό που φτιάξαμε με το αποτύπωμα των χεριών μας μικροί μεγάλοι στις 28/4/13. Αφήσαμε όλοι το στίγμα μας και μια υπόσχεση για τον επόμενο χρόνο: να είμαστε πάλι εκεί και να δηλώσουμε πόσο περήφανοι είμαστε για τις οικογένειές μας!
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ 2013 πάρκο Ακαδημίας Πλάτωνα
 http://youtu.be/--MD5-FtPps

Ένα συγκλονιστικό περιστατικό στο τρένο προς Αθήνα

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ

1.5.2013

«Κύριε Δημοκίδη,

δεν θα ξεχάσω τη Μανωλάδα.

Κυριακή 14 Απριλίου, 18:25, ξεκίνησα από Χαλκίδα για Αθήνα.

Ώρα 19:40 περίπου το τρένο έκανε στάση στον σταθμό ΣΚΑ. Δίπλα στο β' βαγόνι στέκονταν χειρονομώντας καμιά 30ριά 25ρηδες, μαυροντυμένοι, με ξυρισμένα κεφάλια, μερικοί φορώντας κουκούλες, και χτυπούσαν τα τζάμια του βαγονιού φωνάζοντας συνθήματα. Οπαδοί κάποια ομάδας, είπε ένας νεαρός – εμένα μου φάνηκαν εκκολαπτόμενοι "κασιδιάρηδες".

Μπούκαραν στο τρένο (αλήθεια, γιατί άνοιξε ο οδηγός;), οι πολλοί σκόρπισαν στα πίσω βαγόνια, 8-10 μπήκαν στο δικό μου. Πλησίασαν δύο αλλοδαπούς, στάθηκαν δίπλα και πάνω τους και δύο θρασείς άρχισαν τις ερωτήσεις:
 
"Από πού είστε;" –"Έχετε χαρτιά;" – "Πού είναι;" – "Δείξε μού τα", λένε στον ένα (ποιον υποκαθιστούσαν εκείνη τη στιγμή;) – "Έχεις λεφτά;" –"Πόσα έχεις;" – "Άνοιξε το πορτοφόλι σου να δω".
Γύρισα πίσω κατατρομαγμένη και εκείνη τη στιγμή ο ένας άστραψε ένα ηχηρότατο χαστούκι στον ένα Πακιστανό και του πήρε 100 ευρώ που είχε μαζί του. Ο ξένος δεν έβγαλε κιχ όλο αυτό το διάστημα, παρέμεινε σκυφτός και ταπεινωμένος.
 
Σε μια ενστικτώδη κίνηση να τηλεφωνήσω, μου έκαναν νοήματα οι συνταξιδιώτες μου να σταματήσω γιατί "θα μας σπάσουν στο ξύλο". "Δεν τους είδατε;" μου είπαν. Ναι, είδα τη βία και τον φόβο ζωντανό μπροστά μου. Με συντριβή, ομολογώ, ζήτησα συγγνώμη από τους αλλοδαπούς και τους είπα πόσο λυπήθηκα, μόνο αυτό.

Κατεβαίνοντας στον Σταθμό Λαρίσης, ενημέρωσα τον οδηγό του τρένου για το γεγονός και φθάνοντας στο σπίτι μου η τηλεόραση μετέδιδε εικόνες από τη Μανωλάδα.


ΟΧΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ, γιατί οι "Μανωλάδες" έχουν τελικά πληθύνει επικίνδυνα.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Χαρά. Τ.

ΥΓ.: Γιατί σας έγραψα γι' αυτό το περιστατικό, αφού ξέρω ότι δεν ωφελεί; Θέλω απλώς να καταθέσω την οργή αλλά και την ντροπή που ένιωσα, και συνάμα τον φόβο μου, αφού ήταν αδύνατο να τους εμποδίσω, και σκέφτομαι πόσο ευάλωτοι είμαστε στη βαρβαρότητα της βίας. ΟΧΙ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!»
 

IT COULD HAPPEN TO YOU