Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014


        με την Good as You(th) και την κινηματογραφική ομάδα Ιατρικής Ε.Τ.Σ.Ι.
      Την Πέμπτη 20 Νοέμβρη στις 9 το βράδυ στην Ιατρική Σχολή. 



Αθήνα, 17 Νοεμβρίου 2014
Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών
(Αρ. Αποφ. Πρωτ. 7646/2010 - Αρ. Μητρ. Περιφ. Αττ. 19388).
tdor_ath 1
    Το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (Σ.Υ.Δ.), σας προσκαλεί τη Δευτέρα 24 και Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2014, ώρες 17:00-21.00, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, Αμφιθέατρο Αντώνης Τρίτσης, Ακαδημίας 50, Αθήνα, στην διημερίδα εκδηλώσεων αφιερωμένων στην Διεθνή Ημέρα Τρανς Μνήμης
Η Διεθνής Ημέρα Τρανς Μνήμης, πραγματοποιείται για πέμπτη συνεχή χρονιά στην Ελλάδα, και είναι ημέρα μνήμης για όσα τρανς άτομα υπήρξαν θύματα τρανφοβικού μίσους, εγκλημάτων και βίας, αλλά και αφύπνισης για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα τρανς άτομα στην καθημερινότητά τους.
Το πρόγραμμα των διήμερων εκδηλώσεων, είναι το ακόλουθο:

- Έναρξη. Μαρίνα Γαλανού (Πρόεδρος Σ.Υ.Δ.)
- Ομιλία εκ μέρους του ΣΥΔ Άννα Κουρουπού  (Γενική Γραμματέας Σ.Υ.Δ.)
- Θεματική συζήτησης με αντικείμενο: «Ομοφοβικός, λεσβοφοβικός και τρανσφοβικός λόγος στην LGBTQI κοινότητα και στα ΜΜΕ». Συμμετέχουν εκπρόσωποι των οργανώσεων: Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ), Colour Youth, Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, QueerTrans και Ομοφοβία στην Εκπαίδευση. Συντονίζει η Μαρίνα Γαλανού.
- Χαιρετισμός από τη Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας (ΛΟΑ).
- Θεματική συζήτησης με αντικείμενο: «Υγεία. Συμπεριφορές απ' το ιατρικό προσωπικό, διαγνώσεις, πρόσβαση και προστασία». Συμμετέχουν οι οργανώσεις: Θετική Φωνή, Κέντρο Ζωής, Praksis, ΣΥΔ. Συντονίζει η Άννα Κουρουπού.
Προβολή ταινίας.
    Sylvia Rivera, Renée Richards, Michael Dillon, April Ashley, Christopher Lee.

- Χαιρετισμός από την Αντιδήμαρχο του Δήμου Αθηναίων, Μαρία Στρατηγάκη.
- Κεντρική Ομιλία από την Πρόεδρο του Σ.Υ.Δ. Μαρίνα Γαλανού.
- Ομιλία από τον Σπυρίδωνα Αδάμ, δικηγόρο, Γραμματέα της Ελληνικής Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα - «Πλειάδες».
- Ομιλία από την Καλλιόπη Λυκοβαρδή, εκ μέρους του Συνηγόρου του Πολίτη.
- Ομιλία από την Αλεξάνδρα Χαλκιά, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο.
- Σύντομος χαιρετισμός από τη Πρέσβειρα της Δανίας, Mette Knudsen
- Σύντομος χαιρετισμός από τον Robert-Jan Sieben, επικεφαλή της Ολλανδικής Πρεσβείας.
- Ομιλία της βουλευτού, Φωτεινής Πιπιλή, εκ μέρους της ΝΔ.
- Ομιλία του βουλευτή, Νίκου Βούτση, εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ
- Ομιλία της εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ, Βασιλικής Σουλαδάκη.
- Ομιλία της βουλευτού, Μαρίας Ρεπούση, εκ μέρους της ΔΗΜΑΡ.
- Ομιλία από τον εκπρόσωπο του κόμματος «Ποτάμι», Νίκο Γιατρομανωλάκη.
- Ψήφισμα για τη Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Διεμφυλικών (το ψήφισμα θα κατατεθεί προς τον Πρόεδρο του Ελληνικού Κοινοβουλίου και τα κοινοβουλευτικά κόμματα) .
- Πορεία προς το Ελληνικό Κοινοβούλιο.    Ώρα 21:00
Στους εκπροσώπους κομμάτων και βουλευτές θα τεθούν ερωτήματα απ' το κοινό.  
  Η πορεία θα πραγματοποιηθεί χωρίς συνθήματα και πανώ, με κεριά, σε μνήμη όσων τρανς ανθρώπων υπήρξαν θύματα του τρανσφοβικού μίσους σε όλον τον κόσμο.

Transgender Day of Remembrance: Critique is Resistance; Resistance is Revolution

I am L’lerrét Jazelle Ailith. I am Lourdes Ashley Hunter. I am Janet Mock. I am Laverne Cox. I am Isis King. I am CeCe McDonald. I am Islan Nettles. I am Mia Henderson. I am Shelley Hilliard. I am Brittany Stergis. I am Tiffany Edwards. I am Gizzy Fowler. I am Marsha P. Johnson. I am every black trans woman that has had to live her life fighting the systems and people around her that seek to eradicate her existence. I am the woman that you have beaten, taunted, harassed, fired, and shamed. I live authentically in my truth, blazing a fiery path behind me that actively melts away the icy, exclusionary aura of the world that I must navigate. My hands are outstretched and am grasping every single one of my sisters that the TDOR lists are trying to engulf. I am them. They are us. We stand in solidarity to redefine our own realities and to rebuild our community that was broken apart at the hands of white supremacy and colonialism. We stand against the entrapment of the boxes of gender normativity and rebuke those who seek to place invisible cloaks across our claimed identities and articulated narratives. We refuse to operate in ways to fit systems and institutions that are inherently built to keep us out or seek to subjugate us. We are the revolution. We are stronger than the commodified victim narrative that has been forced onto our lived experiences. We are greater than the pity and sensationalization of all the TDOR events around the nation.
Art Wriply M. Bennet
Art Wriply M. Bennet
I want to take a moment to honor all of my sisters who have been murdered for living in their truths. If it weren’t for them dying for what they believe in and dying for each and every other sister that walks this Earth, I wouldn’t be here owning my voice. I wouldn’t be able to stand strong and unwavering proclaiming and owning my transness, blackness, queerness – hell, my penis! – if it weren’t for those Goddesses who owned those things and never let go. I wouldn’t have been inspired to love this skin I’m in if it weren’t for their legacies. But I also uplift the sisters by my side who live and love and teach me each and every day to never apologize for my authenticity. While we are all at our TDOR events or celebrating trans lives throughout the week, let’s begin to push our analyses a bit further. Let’s begin to engage in dialogue that acknowledges intersectional identities.
I implore you to sit back and ask yourself how you contribute to the violence and injustice against trans women of color. How do you reinforce the marginalization and ostracism of myself and my sisters? It’s all fine that we become aware of our lives but we need more than for you to finally see that we are walking this Earth. We need you to hear us. We need you to sit quietly, take notes, and begin to conceptualize what a restructured system that is void of misogynist, racist, ableist, etc oppression would look like. It’s not enough to read the names of my sisters killed off by the normative nature of this capitalistic system. Moments of silence are not enough. Calling us courageous is not enough. Having one or two trans friends is not enough. We need to begin to develop more complex analysis of the world in which we live. We need to rebuke assimilationism. It is an imperative to eradicate the prison industrial complex and the criminalization of sex work in all forms. I implore you to begin to question what has been engrained in you since birth. Own yourself and you can begin to see the truth.
I envision a period where being a black trans woman in all her glory is not deemed “courageous” or “revolutionary.” It is a ridiculous notion to think that one being themselves is revolutionary. I want to be able to walk to McDonald’s at 9:00 at night and not have to worry about being killed by transphobic bystanders, sexually molested by misogynistic jerks, or both of those things being perpetuated by police officers. I want to see my sisters out of jail cells. I want to see my sisters with jobs. I want to see them happy. I want to see black trans brilliance everywhere and until that day comes, we will not stop. The movement will always continue. Our voices will forever be the loudest. We will always walk with the fervor and passion that our fore sisters embodied. We are the revolution. We are Goddesses. Our lives matter. I am the Trans Women of Color Collective. Our voices slay.

Transgender woman dies suddenly, presented at funeral in open casket as a man


Read more here: http://www.miamiherald.com/news/local/community/gay-south-florida/article4055600.html#storylink=cpy

1 σχόλιο :

  1. Στη διημερίδα, αφιερωμένη στη μνήμη των δολοφονημένων τρανς ( μερικές εκατοντάδες κάθε χρόνο μόνο και μόνο επειδή είναι τρανς), αλλά και στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων της τρανς κοινότητας, αυτά που μου έκαναν εντύπωση ήταν τα εξής:
    1) Η βουλευτής του Σύριζα, κυρία Κατριβάνου, παρακολούθησε τις ομιλίες των υπολοίπων βουλευτών χωρίς να ζητήσει να μιλήσει. Ήρθε ως θεατής. Ενώ η ίδια έχει κάνει τόσα για την τρανς κοινότητα, όσο όλοι και όλες οι βουλευτές μαζί. Το ίδιο και η κυρία Ρεπούση, που ήταν να μιλήσει, αλλά έπρεπε να φύγει επειδή ήταν εισηγήτρια ενός νομοσχεδίου κι έπρεπε να πάει στη βουλή. Άφησε όμως σημείωμα πως το κόμμα της, η δημοκρατική αριστερά, στηρίζει πλήρως τα δικαίωμα των τρανς και των λοαδ εν γένει. Επίσης σημαντική σύμμαχος της λοαδ κοινότητας. Σπουδαίες αμφότερες.
    2) Ήρθε -για πρώτη φορά στα χρονικά- εκπρόσωπος, δεξιού κόμματος, σε συζήτηση για τα δικαιώματα των τρανς. Ήρθε η Φωτεινή Πιπιλή, η οποία μίλησε για το φεμινιστικό της παρελθόν σε εποχές δύσκολες που ακόμα κι αν υπερασπιζόσουν κακοποιημένες γυναίκες γινόσουν στόχαστρο από την αστυνομία. Μιλούσε για τη δεκαετία του 1980...απίστευτο! Επίσης είπε πως υπερασπίζεται και τα ζώα... Τέλος, είπε πως το βάρος πέφτει στην τρανς κοινότητα να γίνει αρεστή, πρωτίστως από την κοινωνία και οι νόμοι θα ακολουθήσουν. Άλλωστε, δήλωσε, πως οι βουλευτές είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας και εκπροσωπούν κάποιες ιδέες που φέρουν τα άτομα που τους ψηφίζουν. Σαν να μας λέει: ψηφίστε την επόμενη φορά πιο σωστά, ώστε να μην σας εκπροσωπούν άτομα με παρωχημένες ιδέες όπως το κόμμα μου! Το λες και αυτογκόλ.
    3) Ο πιο ενδιαφέρων ομιλητής ήταν ο κύριος Γιατρομανωλάκης, από το Ποτάμι, που μίλησε χωρίς να χρησιμοποιήσει ξύλινη γλώσσα και τα είπε πολύ σωστά.
    4) Ο απίστευτος δυναμισμός του εκπροσώπου της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, ο οποίος υποστήριξε, ορθότατα, το διαχωρισμό κράτους εκκλησίας. Αφού εντόπισε τη ρίζα του κακού εκεί και στο φαλλοκρατισμό που γεννά ο σεξισμός της Εκκλησίας και μετατρέπεται σε ομοφοβία, τρανσφοβία, αμφιφυλοφοβία και λεσβοφοβία. Αγαπημένος!
    5) Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν όταν η τρανς ομιλήτρια, κυρία Χριστίνα Νεοφώτιστου, είπε πως το κράξιμο που δέχεται ένας θηλυπρεπής γκέι για το φύλο του είναι σε ένα πλαίσιο κοροϊδίας, για να θίξουν τον ανδρισμό του ενώ όμως τον θεωρούν άνδρα. Αντιθέτως, το κράξιμο στην τρανς γυναίκα είναι εντελώς διαφορετικό. Εκεί αρνούνται παντελώς τη γυναικεία της υπόσταση. Δεν το λένε κοροϊδευτικά, δε θίγουν. Αρνούνται. Δεν της αναγνωρίζουν το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό της ταυτότητας φύλου της. Τη θεωρούν άνδρα μασκαρεμένο. Κάθε φορά που την αποκαλούν με αρσενική προσφώνηση γίνεται για να της αποδείξουν πως δεν την αναγνωρίζουν ως ίση. Πως είναι κατώτερη και προβληματική. Πως είναι πολίτιδα τρίτης κατηγορίας.
    Σαν να λέμε σε έναν μετανάστη πως ειναι λαθραίος και δεν έχει τα ίδια δικαιώματα με εμάς. Ότι πρέπει να ζει στο περιθώριο. Στη σκιά μας.
    Κάπως έτσι ξεκινούν και τα πογκρόμ.
    Ένα μεγάλο μπράβο στη Μαρίνα Γαλανού και την Άννα Κουρουπού που χωρίς αυτές δε θα είχε γίνει, για πέμπτη χρονιά, η διημερίδα τόσο επιτυχημένα. Μακάρι να φτάσει η μέρα που να μην υπάρχουν θύματα, να επιτευχθούν όλες οι διεκδικήσεις της κοινότητας των τρανς, αλλά μέχρι να γίνει αυτό καλό είναι να στηρίζουμε με την παρουσία μας τόσο αξιόλογες προσπάθειες.
    Stavros Giannakopoulos


Εδώ σχολιάζεις εσύ - Comment Here

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Contact Us

Name *
Email *
Subject *
Message *
Powered byEMF Web Forms Builder
Report Abuse